بازار
اخبار منتشرشده درباره حوادث کار از اول تا ۲۵ مهرماه نشان می‌دهد که در این بازه کوتاه، دست‌کم ۵۸ کارگر در حوادث مرتبط با کار جان باخته‌اند. ریزش معادن، سقوط از ارتفاع، گازگرفتگی و حوادث ناشی از کار با ماشین‌آلات صنعتی، در صدر این اخبار بوده‌اند؛ رویدادهایی که چگونگی شناسایی خطرات و میزان اثربخشی نظارت‌های ایمنی را زیر سؤال می‌برند.
در همین مدت کوتاه، ریزش خاک در معدن مس سونگون، ریزش دیواره تونل معدن منگنز و نارچ و حادثه معدن روباز خاک کاشی اردکان نشان داد که ایمنی در معادن همچنان رعایت نمی‌شود. همچنین گازگرفتگی در چاه‌ها و فضاهای مسدود نیز محور دیگر حوادث مهرماه بود. جان‌باختن سه کارگر در چاه روستای قره‌حسنلو ارومیه در ۲۵ مهر، بار دیگر خطر گازهای سمی در فضاهای بسته را گوشزد کرد؛ محیط‌هایی که ورود به آنها نیازمند ارزیابی پیشینی، سنجش جو محیط و رعایت دقیق دستورالعمل‌های ایمنی است.
در کنار این موارد، وضعیت کارگران فصلی کشاورزی نیز نگران‌کننده است. واژگونی خودروهای حامل کارگران، سقوط از درخت هنگام برداشت محصول و... نمونه‌هایی از حوادث گزارش‌شده در این دوره‌اند. این حوادث علاوه بر شمار مصدومان و فوت‌شدگان، پرسش‌هایی را درباره شرایط انجام کار، دسترسی به تجهیزات ایمنی و وضعیت حمایت‌های بیمه‌ای و قانونی کارگران فصلی مطرح می‌کند.
کارگران غیررسمی، فصلی، اتباع و بی‌شناسنامه‌ها؛ قربانیان نامرئی حوادث کار
بررسی و مقایسه سالنامه آماری تأمین اجتماعی و گزارش‌های سازمان پزشکی قانونی در سال‌های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۴، از شکافی عمیق میان آمار دو نهاد درباره مرگ‌های ناشی از حوادث کار حکایت دارد؛ شکافی که فقط یک اختلاف آماری نیست و نشان می‌دهد بخشی از واقعیت مرگ و آسیب نیروی کار، بسته به اینکه از منظر کدام نظام آماری به آن نگاه کنیم، اساساً دیده نمی‌شود.
حال پرسش اصلی این است که سازمان‌ها و کارفرمایان چگونه خطرات را شناسایی می‌کنند و آیا سازوکارهای موجود در عمل مانع تبدیل «خطر» به «حادثه» می‌شوند؟ …
