مجیدزاده از نسلی از باستان‌شناسان ایرانی بود که با دانش روز جهان تربیت شدند، اما دغدغه اصلی‌شان شناخت گذشته همین سرزمین بود. تحصیل در دانشگاه تهران و سپس دانشگاه شیکاگو و تخصص در باستان‌شناسی پیش از تاریخی و تمدن بین‌النهرین، از او پژوهشگری ساخت که نگاهش به ایران، نگاهی محدود به مرزهای سیاسی امروز نبود؛ ایران را در متن بزرگ‌تر تاریخ خاور نزدیک می‌دید.
اما اهمیت مجیدزاده فقط در کاوش‌هایش در جیرفت، ازبکی و قَبرستان خلاصه نمی‌شود. یکی از ماندگارترین میراث‌های او برای دانشجویان و پژوهشگران ایرانی، مجموعه «تاریخ و تمدن بین‌النهرین» است؛ اثری که برای سال‌ها یکی از منابع مهم فارسی برای شناخت تاریخ، فرهنگ، هنر و معماری بین‌النهرین بود.
برای بسیاری از دانشجویان باستان‌شناسی ایران، نام مجیدزاده با همان کتاب‌ها گره‌خورده است؛ کتاب‌هایی که تنها اطلاعاتی درباره سومر، اکد، بابل و آشور ارائه نمی‌کردند، بلکه دانشجو را وادار می‌کردند تاریخ ایران را در پیوند با تمدن‌های همسایه و در بستر تحولات بزرگ خاور نزدیک مطالعه کند. این مجموعه در چند جلد و با محورهایی چون تاریخ سیاسی، تاریخ فرهنگی - اجتماعی و هنر و معماری منتشر شد و خلأ مهمی را در منابع فارسی این حوزه پر کرد.
به باور من، ارزش چنین آثاری را نباید فقط با تعداد ارجاعات دانشگاهی سنجید. گاهی ارزش یک کتاب در این است که نسلی را به یک‌رشته علاقه‌مند می‌کند. کتابی که دانشجوی سال اول باستان‌شناسی را با جهان بین‌النهرین آشنا می‌کند، بعدها ممکن است مسیر علمی یک پژوهشگر را تغییر دهد. از این منظر، «تاریخ و تمدن بین‌النهرین» برای جامعه باستان‌شناسی ایران چیزی فراتر از یک کتاب‌درسی یا مرجع دانشگاهی بود؛ بخشی از حافظه علمی چند نسل از دانشجویان این رشته بود. …
دانلود از کافه بازار
