او به خاطر می‌آورد که یک‌بار از فرط ناامیدی به گریه افتاد، «هوشنگ ضیایی»، پیش‌کسوت محیط‌زیست که او را در این حال دید، شروع به دلداری‌اش کرد و از تجربه‌اش گفت. «آقای ضیایی به من گفت که می‌دانی من چه چیزهایی را پشت سر گذاشته‌ام و با چه سختی‌هایی مواجه بوده‌ام، اما هنوز امیدوارم؟»

علی دهباشی در آغاز این مراسم، بخش برجسته این شماره صنوبر را در ویژه‌نامه آن که به «هوشنگ ضیایی» اختصاص داشت، دانست. به گفته او «یک قلب و هزاران چشم» مصداق زندگی استاد ضیایی است. مانیا شفاهی انتشار این…

هوشنگ ضیایی بودن آسان نیست،‌ اینکه این‌همه سال پایبند باشی به چیزی و برایش از زندگی و جان بگذاری از هر کسی برنمی‌آید. خسته شدن‌، ناامید شدن‌، رها کردن را بارها و بارها دیده‌ام‌، دوستانی که تلاش کردند،