محمد شریفی مقدم، دبیرکل خانه پرستار، در پاسخ به پرسش خبرنگار اجتماعی رکنا در خصوص مطالبات پرستاران و چگونگی رسیدگی به این مطالبات گفت: اعتقاد دارم که در حال حاضر سخن گفتن از پرستاران دیگر هیچ فایدهای ندارد. علت این امر آن است که پرستاران تمام مسیرهایی را که باید طی میکردند، پشت سر گذاشتهاند. اما بیست سال است که این مشکلات مرتب بدتر و وخیمتر میشود.
وی افزود: پس از آن، خود پرستاران وارد عمل شدند؛ مکاتبه کردند، مذاکره انجام دادند، به تجمعات اعتراضی روی آوردند و حتی دست به اعتصابات زدند. در این میان همه از ضرورت ارائه راهکار سخن میگویند، در حالی که راهکار از پیش وجود داشته است. به عنوان نمونه، قانون تعرفهگذاری خدمات پرستاری از سال هزار و سیصد و هشتاد و شش به تصویب رسیده و اکنون با گذشت نزدیک به بیست سال، این قانون باید فصل الخطاب همه امور میبود. قانون را تصویب کردند، اما قانون تعرفهگذاری به شکلی به مرحله اجرا درآمد که اگر انجام نمیشد وضعیت بسیار بهتر بود. این قانون به بدترین وجه ممکن در حال اجرا است؛ سازوکاری نادرست را پیش گرفتهاند و قانون اصلی عملاً خنثی شده است. پرستاران تمام وظایف و اقداماتی را که بر عهده داشتند انجام دادهاند و اکنون شرایطی که وزارت بهداشت پیش بر آنها ایجاد کرده است یک مسیر دارد و آن خروج از این حرفه است! بحران خروج از حرفه و افزایش سیصد درصدی ظرفیت پذیرش …
