برای تهیه این کتاب به سایت فروش ایران کتاب مراجعه کنید.
خبرگزاری کتاب نوشت: عبدالجواد موسوی در این سفرنامه از معاشرت با خبرنگارانی میگوید که نام برخی از آنها را بارها شنیدهایم و بعضی دیگر کمتر و کارمندان نهاد ریاستجمهوری که خلق و خوی خاص گاه عجیب خود را دارند. در کنار هر دیدار و آشنایی با هر شخصیتی اغلب تکبیتی هم ضمیمه شرح خلقیت فردی میکند که قرار است در سفر گاه بیگاه با او برخورد داشته باشد.
در این سفرنامه موسوی چشمی هم به گذشته دارد و اغلب آداب سفر رئیسجمهور و افراد همراهش را با رئیسجمهور پیش از او مقایسه میکند و مفصل به بعضی بدعتهای نامیمون و ازیاده میپردازد. در کنار آن از شرح استقبال مردم مینویسد که تقریبا هر استان با استان دیگر چندان تفاوتی ندارد و مشکلاتی که عمده آنها در زمینه اقتصادی است و او که حاشیهنگار سفر است در همه جا میپلکد تا خودش صفر و صد وقایع را ثبت کند از زنانی که از فقر میگویند از مردم خوزستان که از وضعیت آب و هوایشان و ... مناسب نیست. از سیستان و بلوچستان که به بازار رسولی میرود و از نزدیک جوانانی را میبیند که مشاغل کاذب دارند و شاید آیندهشان چندان روشن نیست.
سفرنامه عبدالجواد موسوی با لحن و ادبیاتی که دارد، روان و خواندنی است و حتی برای فردی که اهل سیاست نیست هم نکات خواندنی در بر دارد، از جمله از شبهای پویا، پرجنب و جوش لشکرآباد خوزستان میگوید و موسیقی عربی که در خیابان با صدای بلند به گوش میرسد. در بندرعباس از رستورانهای مملو از فست و فودی مینویسد که یکی دو … …
