پوست انار به طور ویژه غنی از تاننهای قابل هیدرولیز، به خصوص الاژیتاننها است؛ در حالی که بخش خوراکی و آب انار مقادیر قابل توجهی از آنتوسیانینها و فلاونوئیدها دارند. روغن حاصل از دانه نیز دارای اسیدهای چرب ویژهای از جمله اسید پونیسیک (Punicic acid) است.
از میان ترکیبات فنولی انار، پونیکالاژین (Punicalagin) یکی از شناختهشدهترین الاژیتاننهای موجود در این گیاه است و به ویژه در پوست و بخشهای مرتبط با میوه مورد مطالعه قرار گرفته است.
این ترکیب به دلیل ویژگیهای شیمیایی و فعالیت زیستی بالقوه، در پژوهشهای فارماکوگنوزی و داروسازی گیاهی اهمیت زیادی پیدا کرده است. آیا انار یک دارو است
با این حال، نباید وجود پونیکالاژین را به معنای اثبات یک اثر درمانی قطعی دانست؛ بسیاری از آثار گزارششده برای ترکیبات انار هنوز در مطالعات آزمایشگاهی و پیشبالینی بررسی میشوند و برای برخی کاربردها شواهد بالینی کافی وجود ندارد.
یکی از نکات جالب درباره انار، تنها به ترکیبات موجود در خود گیاه محدود نمیشود؛ بلکه نحوه متابولیسم این ترکیبات در بدن نیز اهمیت دارد.
الاژیتاننها و اسید الاژیک جذب سیستمیک محدودی دارند و بخشی از آنها در دستگاه گوارش تحت تأثیر میکروبیوتای روده به ترکیباتی به نام اورولیتینها (Urolithins) تبدیل میشوند. این متابولیتها قابلیت جذب بیشتری دارند و به همین دلیل در … …
