میرطاهری در طراحی جهان این نمایش، بهجای تکیه بر فضاسازیهای اغراقآمیز، یک هتل کوچک و قدیمی در شهری دورافتاده را انتخاب کرده است؛ مکانی که سکون و یکنواختی آن، با وضعیت درونی شخصیتها پیوند میخورد. او در روند کارگردانی نیز بر واقعگرایی بازیها، توجه به زیرمتن دیالوگها و حفظ انرژی و کشمکش صحنه تأکید داشته است. نزدیک به دو ماه تمرین، جابهجایی مداوم میزانسنها و چیدمان صحنه و گفتوگوهای مستمر با بازیگران، بخشی از مسیری بوده که او برای رسیدن به اجرای نهایی طی کرده است.در گفتوگوی پیشرو، مسعود میرطاهری از ایده محوری «خانه من جهنم»، نسبت میان عشق و مالکیت در روابط انسانی، دشواریهای هدایت بازیگران، انتخاب فضای اجرایی و مواجهه با بازخوردهای متفاوت تماشاگران میگوید.
مسعود میرطاهری، کارگردان نمایش «خانه من جهنم»، در گفتوگو با صبا، درباره دغدغه محوری خود برای اجرای این اثر گفت: دغدغه اصلی من، تأثیر رابطههای کورکورانه بر زندگی انسانهاست؛ رابطههایی که گاهی به نام عشق شکل میگیرند، اما در نهایت به مالکیت، کنترل و آسیب منتهی میشوند. از سوی دیگر، وابستگی به گذشته و ناتوانی در عبور از آن نیز میتواند انسان را در چرخهای گرفتار کند که حتی متوجه ویرانگر بودن آن نیست.
او ادامه داد: به نظرم آدمها گاهی نه از سر بدخواهی، بلکه به دلیل ناآگاهی و ناتوانی در شناخت خود و دیگری به یکدیگر آسیب میزنند. دوست دارم تماشاگر پس از دیدن نمایش، به روابط خودش فکر کند و از خود بپرسد آیا آنچه را عشق مینامد، واقعاً عشق است یا شکلی از وابستگی و تملک؟ …


دانلود از کافه بازار
































































































































































