شهرهای آینده میان بحران آب و ناترازی انرژی

آنتالیا در چهارمین روز اجلاس جهانی تغییر اقلیم کاپ ۳۱، میزبان گفت‌وگوهایی بود که بیش از هر زمان دیگری سیاست اقلیمی را به زندگی روزمره شهروندان نزدیک می‌کرد. موضوع روز پنج‌شنبه، ۲۱ آبان (۱۲ نوامبر)، «شهرهای تاب‌آور و محیط ساخته‌شده» بود. در پس این عنوان، پرسشی اساسی قرار داشت. شهرها در جهانی که هم‌زمان با گرمای شدید، خشکسالی، سیلاب، کمبود انرژی و فشار بر زیرساخت‌ها روبه‌روست، چگونه می‌توانند به زندگی ادامه دهند و کیفیت زیست شهروندان را حفظ کنند؟

آنچه در نشست‌های تخصصی و گفت‌وگوهای حکمرانان و مدیران ارشد در این روز برجسته بود، پیوند ناگسستنی آب، انرژی و تاب‌آوری شهری بود. شهر دیگر صرفاً مجموعه‌ای از ساختمان‌ها، خیابان‌ها و تأسیسات نیست. شهر شبکه‌ای به‌هم‌پیوسته از منابع و خدمات حیاتی است که اختلال در هر بخش آن می‌تواند کل نظام زندگی شهری را تحت تأثیر قرار دهد. بحران آب می‌تواند تولید برق و فعالیت صنایع را مختل کند و کمبود انرژی نیز تأمین و توزیع آب را دشوارتر سازد. از این منظر، تاب‌آوری شهرها بدون بازنگری در شیوه حکمرانی آب و انرژی امکان‌پذیر نیست. آب؛ از مسئله خدمات شهری تا مسئله امنیت و تاب‌آوری

در یکی از نشست‌های تخصصی این روز با عنوان «مدیریت مخاطرات حدی آب؛ رویکردی چندسطحی به تاب‌آوری اقلیمی»، مسئله اصلی چگونگی مواجهه شهرها و نهادهای محلی با هم‌زمانی و تشدید مخاطرات آبی بود. خشکسالی‌های طولانی، بارش‌های شدید و سیلاب‌های ناگهانی دیگر پدیده‌هایی مستقل و صرفاً طبیعی نیستند. پیامدهای آن‌ها به کیفیت برنامه‌ریزی شهری، وضعیت حوضه‌های آبریز، ظرفیت زیرساخت‌ها و هماهنگی میان نهادهای مسئول وابسته است.

در نشست دیگری که با محور سازگاری و گذارهای مکانی در بخش‌های آب، ساختمان و مسکن و با تأکید بر همکاری بخش‌های عمومی و خصوصی برگزار شد، بر این نکته تأکید شد که سرمایه‌گذاری در تاب‌آوری نباید به پروژه‌های منفرد محدود بماند. حفاظت از منابع آب، مدیریت سیلاب، بهسازی زیرساخت‌های شهری و ارتقای بهره‌وری ساختمان‌ها باید در قالب برنامه‌هایی یکپارچه و متناسب با ویژگی‌های هر منطقه دنبال شوند. …