فرسودگی؛ اقتصادی که به جای نوسازی، تعمیر میکند
یکی از نخستین صورتحسابهای پنهان، اقتصاد تعمیرات است. ماشینآلات صنعتی، نیروگاهها، شبکه برق، ناوگان حملونقل و تأسیسات فرسوده برای ادامه فعالیت به تعمیرات مکرر نیاز دارند. تعمیر را راهی برای کاهش هزینه درنظر میگیریم، اما هنگامی که جایگزین نوسازی شود، هزینههای بزرگتری ایجاد میکند که شامل توقف تولید، مصرف بیشتر انرژی، استهلاک مضاعف و کاهش کیفیت محصول است.
تابستان ۲۰۲۳ فاصله اوج تقاضا و عرضه برق ایران به ۱۲هزار مگاوات رسید و ظرفیت قابل استفاده کمتر از ۷۸ درصد ظرفیت نصبشده بود. این ارقام نشان میدهند که ظرفیت اسمی تجهیزات به معنای توان واقعی تولید نیست. خب طبیعی است که کشور برای نگهداری زیرساختهای فرسوده هزینه میکند، اما به اندازه کافی برای جایگزینی آنها سرمایهگذاری نمیکند. در واقع بخشی از آینده تولید خود را مصرف میکند.
سرمایههایی که کار نمیکنند
اقتصاد خواب سرمایه، شکل دیگری از اتلاف منابع است. بگذارید چند مثال برای جا افتادن بحث مطرح کنیم. مثل مواد اولیهای که در گمرک میمانند، قطعاتی که به کارخانه نمیرسند، ماشینآلاتی که امکان نصب ندارند و کالاهایی که ماهها در انبار دپو میشوند، همگی جزو سرمایههایی هستند که به جای تولید ارزش افزوده در انتظار متوقف شدهاند.
…


دانلود از کافه بازار































































































































































