آیا ارتش ترامپ در منطقه زمین‌گیر شده است؟ | آخرین خبر

مقیاس حملات ایران نشان داد که عمق دفاعی در صحنه نبرد چقدر سریع می‌تواند تحلیل رود.

 آرمین منتظری| عملیاتی که ارتش آمریکا در ونزوئلا انجام داد ثابت کرد که این کشور در انجام عملیات‌های نظامی در نزدیکی خود، تا چه حد قدرتمند عمل خواهد کرد.  در این عملیات، ارتش آمریکا به راحتی می‌توانست نیروی عملیاتی خود را از خاک آمریکا و یا پورتوریکو، پشتیبانی کند و در عین حال زیرساخت‌های متحدان آمریکا نیز باعث می‌شد که دامنه دسترسی ارتش آمریکا در آن منطقه گسترده باشد. چراکه در مسافت‌های کوتاه‌تر، حمل و نقل هوایی آسان‌تر و سریع‌تر و تانکرهای سوخت راحت‌تر می‌توانند عملیات کنند.

اما مشکل ارتش آمریکا این است مجبور است از منافع این کشور در سراسر دنیا و به خصوص در سراسر اوراسیا دفاع کند. در این منطقه آمریکا مجبور است گسترده نفوذ قدرت‌های اروپایی و شرق آسیا را مهار کرده و از مسیرهای دریایی در راستای منافع خود دفاع کند. این تعهدات باعث می‌شود که ارتش آمریکا مجبور شود در گستره‌ای به وسعت اقیانوس‌ها عملیات کند بنابراین برای تامین تدارکات مورد نیاز خود به زیرساخت‌های خارج از نیم‌کره غربی و ظرفیت متحدانش در سراسر اوراسیا وابسته خواهد شد.

تا اینجا مشکلی نیست. این اتحادها با ایالات متحده موجب می‌شود که ارتش این کشور به واسطه عملیات در مسافت‌های بسیار دور از خاک آمریکا دچار کمبود نشود. اما مشکل زمانی آغاز می‌شود که روابط این متحدان با آمریکا، به واشنگتن حاکمیت روی زیرساخت‌های و تدارکات کشور میزبان را نمی‌دهد. ممکن است کشورهای میزبان به ارتش ایالات متحده اجازه دهند که در زمان صلح از خاک‌شان حضور داشته باشد و از خاک‌ آنها برای حمل و نقل تدارکات نظامی و یا انجام عملیات‌های دفاعی استفاده کند. اما وقتی کار به زمان جنگ و انجام عملیات‌های تهاجمی می‌رسد وضعیت فرق می‌کند. کما اینکه اسپانیا بندار روتا و مورون را به روی نظامیان آمریکا باز نگه داشته اما استفاده از این بنادر برای حمله به ایران را ممنوع کرده است. البته واشنگتن هنوز هم می‌تواند عملیات‌هایش را انجام دهد اما فقط با استفاده از مسیرهای طولانی‌تر که نیاز به تانکرهای سوخت و پشتیبانی لجستیکی پیچیده‌تری دارند.

  …