اما حالا در عصر اوپکپلاس، مأموریت اوپک نسبت به گذشته پیچیدهتر شده است. اوپک از سازمانی که سالها با ۱۳ عضو شناخته میشد، ورود و خروجهای مکرری را تجربه کرد. از خروج گابن و اکوادور در دهه ۱۹۹۰ و سپس اندونزی در دهه ۲۰۰۰ تا قطر و اماراتمتحده عربی در همین اواخر.
با گذشت زمان و افزایش تقاضای جهانی از سویی و ظهور تولیدکنندگان جدید از سوی دیگر، سهم تعیینکننده اوپک کاهش پیدا کرد. در دهه ۱۹۹۰، تقاضای جهانی نفت نزدیک ۶۰ میلیون بشکه در روز و سهم اوپک از تأمین آن ۲۷ درصد بود. چنین سهم بالایی از تأمین تقاضای جهانی نفت، به سازمان اوپک اجازه و امکان میداد تا با تغییراتی در میزان تولید و عرضه خود، تعادل بازار را حفظ کند. امروز تقاضای جهانی نفت نزدیک به ۱۰۴ میلیون بشکه در روز و سهم اوپک، بدون متحدان کمتر از ۲۰ درصد آن است. لذا در دنیای اقتصاد انرژی کنونی، اوپکپلاس، بخش غیرقابل تفکیکی از معادله انرژی در جهان است. ۲۳ عضو اوپک و متحدان، موسوم به اوپکپلاس در ۲۰۲۵ معادل ۴۷ درصد از تقاضای جهانی را تأمین کردند.
پیوستن تعداد زیادی از تولیدکنندگان بزرگ و کوچک به انضباط منطقی و ضروری سازمان اوپک، امکان برقراری ثبات در بازار جهانی انرژی را پس از بحران کرونا و ریزش ناگهانی بخش مهمی از تقاضای جهانی را فراهم کرد. خروج اماراتمتحده عربی از اوپک ناخوشایند بود، اما تردیدی نیست که در ادامه مسیر، تعداد بیشتری از تولیدکنندگان نفت به ائتلاف اوپک پلاس خواهند پیوست. تولیدکنندگان خارج از ائتلاف اوپک نمیتوانند برای مدتی طولانی سهم بازار اوپک پلاس را از آن خود سازند. …
