«فرزانه طاهری از جمله مترجمانی است که نویسندگان زیادی را به سپهر ادبی کشور معرفی کرده و کافی است نگاهی به آثاری که ترجمه کرده بیندازیم؛ چه در حوزه داستان و چه در حوزه نقد تا مشخص شود که تا چه میزان به سواد ادبی علاقه‌مندان ادبیات افزوده است. خانم طاهری به هر صورت در خانواده‌ای اهل مطالعه بزرگ شده بود و حضورش در کنار یکی از نویسندگان مطرح کشور، هوشنگ گلشیری باعث نشد تا نامش در محاق شهرت همسرش قرار گیرد.
در گفت‌وگویی که چند سال قبل با ایشان داشتم در مورد آشنایی‌اش با ادبیات و مطالعات خود گفته بود، مطالعه کردن من تصادفی و تا حدی هم دیمی بود. یعنی من برخلاف برخی از هم‌نسلانم که از یک جایی مطالعه را شروع و پیشرفت کردند مطالعه را آغاز نکردم. سیر مطالعاتی‌ام با آن‌ها متفاوت بود. از همان ابتدای کار خواندن را با ادبیات جدی شروع کرده بود. با آثار صادق هدایت. در دانشگاه تهران ادبیات انگلیسی خواند و همین دریچه‌ها دنیای نویی را به روی او باز کرد. سعادت یارش بود که با راهنمایی استادان برجسته دانشگاه تهران روند مطالعاتی و کاری‌اش سمت و سوی درستی یافت.
طاهری از زمان تحصیل به کار ترجمه می‌پرداخت. پس از آن نیز مدتی در حوزه علوم مرکز نشر دانشگاهی به ویراستاری پرداخت و مدتی نیز در مرکز مطالعات و تحقیقات شهرسازی - معماری ایران به کارهای ترجمه و ویراستاری پرداخت. اما بعد از آن حرفه ترجمه را به طور جدی و تخصصی دنبال کرد. پس از درگذشت هوشنگ گلشیری در سال ۱۳۷۹، فرزانه طاهری مدیریت بنیاد هوشنگ گلشیری را برعهده گرفت؛ انگار که دینی نسبت به نویسنده فقید داشت. اما او بیشتر مترجمی است که کار خود را بلد است و آن تعهد شاید صرفاً ادای دینی نسبت به شریک زندگی‌اش باشد. فهرست ترجمه‌هایش را ببینید: «کلیسای جامع» نوشته ریموند کارور، «خانم دلوی» نوشته ویرجینیا وولف، «عطش آمریکایی» نوشته ریچارد رایت، «مسخ» از فرانتس کافکا به همراه «درباره مسخ» از ولادیمیر ناباکوف که صرفاً ترجمه رمان … …
دانلود از کافه بازار
