در «قمارباز» همه‌چیز بازی هوش است نه تصادف

جوان آنلاین: فیلم سینمایی «قمارباز» به کارگردانی محسن بهاری، در فضایی معمایی و با تکیه بر وقایع جنگ ۱۲ روزه، روایتی از یک پرونده امنیتی و تلاش برای کشف حقیقت را به تصویر می‌کشد. این فیلم با محدود کردن زمان روایت به یک شب و متمرکز شدن بر مواجهه میان مأمور پرونده و فردی که در مظان اتهام قرار دارد، می‌کوشد تعلیق داستان را از دل گفت‌وگوها، رفتار‌ها و جزئیات ظاهراً ساده شکل دهد. «قمارباز» در عین بهره‌گیری از یک موقعیت جنگی، به تقابل هوش، دقت و قدرت تحلیل شخصیت‌ها نیز می‌پردازد. جایی که کشف حقیقت بیش از آنکه به شانس و اتفاق وابسته باشد، حاصل توجه به تناقض‌ها و نشانه‌هایی است که در جریان بازجویی آشکار می‌شوند. اکران آنلاین این فیلم در شبکه نمایش خانگی، فرصتی دوباره برای تماشای اثری فراهم کرده که نمایش سینمایی آن با شرایط خاصی هم‌زمان شده بود. محسن بهاری در گفت‌و‌گو با جوان، از شکل‌گیری ایده و نگارش فیلمنامه تا انتخاب زمان اکران، بازخورد‌های مخاطبان و انتقاد‌هایی که درباره روند معمایی داستان مطرح شده است، سخن می‌گوید. 

برای شروع بگویید ایده اولیه «قمارباز» چگونه شکل گرفت و آیا علاقه شخصی شما به ژانر معمایی در انتخاب این سوژه تأثیرگذار بود؟

ژانر معمایی از گونه‌های مورد علاقه من است. ایده اولیه فیلم از شنیدن یک خاطره در پشت صحنه یکی از آثار شکل گرفت. آن ماجرا برای ما جذاب بود و تصمیم گرفتیم آن را به فیلمنامه تبدیل کنیم. پس از آن، مدت‌ها روی فیلمنامه کار کردیم و چندین مرتبه آن را بازنویسی کردیم تا در نهایت به نسخه‌ای رسیدیم که مبنای ساخت فیلم قرار گرفت. در واقع، علاقه شخصی‌ام به این ژانر و همچنین وجود یک موضوع ملی در دل داستان، از مهم‌ترین دلایل انتخاب این سوژه بود. 

یکی از نقد‌هایی که درباره «قمارباز» مطرح شده، اتکای بخشی از روند داستان به اتفاقات تصادفی و چگونگی کشف حقیقت توسط مأمور پرونده است. پاسخ شما به این نقد چیست؟ …