پراکندگی مراکز اداری در یک کلانشهر میتواند به معنای شکلگیری سفرهای متعدد، افزایش بار ترافیکی، اتلاف زمان شهروندان و تحمیل هزینههای مضاعف به دستگاههای اجرایی و مدیریت شهری باشد. به همین دلیل، در بسیاری از شهرها، تمرکز خدمات و ایجاد مجموعههای اداری چندمنظوره بهعنوان یکی از راهکارهای ساماندهی نظام خدمات عمومی مورد توجه قرار گرفته است.
البته تجربه نشان داده است که تجمیع ساختمانها بهتنهایی به معنای ایجاد یک مجموعه موفق اداری نیست. یک مجموعه اداری زمانی میتواند مأموریت خود را بهدرستی انجام دهد که شبکه دسترسی، پارکینگ، زیرساختهای آب و برق و فاضلاب، ارتباطات، خدمات رفاهی، ایمنی، مدیریت بحران و حتی نحوه اداره فضاهای مشترک آن همزمان با توسعه ساختمانها پیشبینی و اجرا شود. در غیر این صورت، پروژهای که با هدف کاهش مشکلات شهری شکل گرفته، ممکن است در زمان بهرهبرداری خود به منشأ مسائل تازهای همچون ترافیک، کمبود پارکینگ، اختلال در خدمات یا افزایش هزینههای نگهداری تبدیل شود.
این موضوع برای اصفهان، بهعنوان یکی از شهرهای بزرگ و پرمراجعه کشور، اهمیت بیشتری دارد. تمرکز دستگاههای اجرایی و قضایی در یک مجموعه میتواند بخشی از پراکندگی فعلی خدمات را سامان دهد و زمینه استفاده مشترک از برخی زیرساختها و امکانات را فراهم کند؛ اما تحقق این هدف نیازمند نگاهی فراتر از ساخت ساختمانهاست. در چنین پروژهای، شهر باید از پشت دیوار مجموعه دیده شود؛ یعنی دسترسی شهروندان، ظرفیت معابر پیرامونی، امکان توقف خودرو، حرکت ایمن عابران، دسترسی خودروهای امدادی و اتصال مجموعه به شبکه زیرساختی شهر همزمان با پیشرفت پروژه مورد توجه قرار گیرد. …
