نائینی در تنبیه الامه، مشروطیت را به کنیز سیاهی تشبیه می‌کند که می‌شود دستانش را شست؛ یعنی هم حکومت پادشاهی و هم مشروطیت هر دو سیاه‌ هستند، منتها فقط آلودگی دستان این کنیز سیاهِ مشروطیت را می‌توان برطرف کرد و دستانش را شست.