وی افزود: باید مشخص شود حکمرانی علم و فناوری چیست و چه ارتباطی میان فناوری و حکمرانی سیاسی وجود دارد. اگر این دو موضوع را به‌درستی تعریف نکنیم و ارتباط آنها را نسنجیم و سپس بر اساس نگاه آینده‌نگر و آینده‌نگاری برای آنها سناریو طراحی نکنیم،نمی‌توانیم به اقتداری که مدنظر است برسیم.
حکمرانی علم و فناوری فراتر از یک حوزه است
زاهدی با اشاره به اجزای نظام حکمرانی، گفت: حکمرانی صرفاً تصمیم‌سازی نیست و سیاست‌گذاری، اجرا، قانون‌گذاری، نظارت، ارزیابی، نظام پاداش و حتی نظام توبیخ و تنبیه را شامل می‌شود.
وی ادامه داد: اگر بخواهیم در حوزه علم و فناوری حکمرانی داشته باشیم، باید این اجزا را در کنار هم ببینیم و بر اساس رهنمودها، سیاست‌های کلی و اسناد بالادستی، چارچوب مشخصی برای آن تعریف کنیم.
وزیر اسبق علوم با اشاره به سند چشم‌انداز ۱۴۰۴ اظهار کرد: حدود ۲۵ سال پیش موضوع چشم‌انداز ۱۴۰۴ مطرح و این سند در سال ۱۳۸۴ ابلاغ شد و قرار بود کشور در سال ۱۴۰۴ به جایگاه مشخصی برسد. فارغ از اینکه به این اهداف رسیده‌ایم یا خیر، باید بررسی کنیم چرا اجزای این نقشه به‌درستی در کنار یکدیگر قرار نگرفتند.
تغییر دولت‌ها نباید مسیر علم و فناوری را تغییر دهد
زاهدی یکی از مشکلات موجود را ارتباط مستقیم سیاست‌های علم و فناوری با تغییر دولت‌ها دانست و گفت: با تغییر دولت‌ها، نگاه به حوزه فناوری نیز تغییر می‌کند و این مسئله موجب می‌شود برخی برنامه‌ها کنار گذاشته شوند.
وی با اشاره به دولت‌های گذشته افزود: برای مثال، در دوره روحانی برخی حوزه‌ها مانند ماهواره و هوافضا کنار گذاشته شد و در مجلس مجبور به استفاده از راه‌های میانبر شویم.
زاهدی تأکید کرد: اگر می‌خواهیم به اقتدار علمی و فناوری برسیم، ابتدا باید حکمرانی علم و فناوری را تعریف کنیم؛ در حالی که هنوز چنین تعریف جامعی در کشور نداریم.
مرجعیت علمی هنوز تعریف نشده است …
دانلود از کافه بازار
