این مسائل واقعی و اثرگذارند، اما از نگاه بخش خصوصی، چالشهای عمیقتری نیز وجود دارند که کمتر مورد توجه قرار میگیرند؛ از جمله ناکارآمدی فرایندهای مرزی، تعدد مقررات، ضعف هماهنگی میان دستگاههای مسئول و نبود نگاه یکپارچه به زنجیره حملونقل و لجستیک.
مسئله این است که حتی اگر یک شرکت حملونقل ناوگان مناسب، رانندگان حرفهای و مشتریان معتبر داشته باشد، باز هم ممکن است به دلیل تاخیر در مرزها، تغییر رویههای اداری یا ناهماهنگی دستگاهها نتواند خدمات خود را با زمان و هزینه قابل پیشبینی ارائه کند. مطالب پیشنهادی جابجایی ۸۵ هزار تن کالای اساسی در بنادر طی یک روز ۱۴۰۴/۰۳/۳۱ توسعۀ حملونقل جادهای با تجمیع تسهیلات دولت و ظرفیت بخش خصوصی ۱۴۰۲/۱۱/۰۹
در چنین شرایطی، هزینه ناکارآمدی نظام اجرایی به شرکت حملونقل و راننده منتقل میشود؛ درحالیکه کنترل بسیاری از عوامل ایجادکننده آن خارج از اختیار این دو قرار دارد. مرزها؛ گلوگاهی که هزینه آن به کل اقتصاد منتقل میشود
مرزهای زمینی ایران صرفا محل عبور کامیونها نیستند، بلکه از مهمترین نقاط اتصال اقتصاد کشور به بازارهای منطقهای و بینالمللی محسوب میشوند.
هر ساعت تأخیر در مرز میتواند زمان گردش ناوگان را افزایش دهد، تحویل کالا را به تعویق بیندازد و هزینه تمامشده حمل را بالا ببرد.
با اینحال، مشکلات مرزی را نمیتوان صرفا به کمبود زیرساخت یا تعداد گیتها محدود کرد. در بسیاری از موارد، ناهماهنگی میان گمرک، مرزبانی، پایانهها، استاندارد و سایر دستگاههای مسئول، مانع استفاده مؤثر از ظرفیتهای موجود میشود. …

بازار











































































































