برای مثال، پنل‌های خورشیدی در زمستان برق کمتری نسبت به تابستان تولید می‌کنند و کاهش سرعت و شدت وزش باد در این فصل نیز تولید برق بادی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. در صورت ناکافی بودن ظرفیت پشتیبان، انگلیس ناچار است برق بیشتری وارد کند و هزینه آن را بپردازد.
با این حال، مشکل این کشور فقط به کاهش تولید برق در فصل زمستان محدود نمی‌شود. به گزارش بلومبرگ، حتی زمانی که تولید داخلی برق کافی است، نبود زیرساخت‌های مناسب برای انتقال آن به مراکز مصرف، هزینه‌های زیادی به شبکه تحمیل می‌کند.
یکی از محدودیت‌های انرژی‌های بادی و خورشیدی این است که نیروگاه‌های مربوط به آنها باید در مناطقی با شرایط آب‌وهوایی مناسب ساخته شوند که به مراکز اصلی مصرف برق نزدیک نیستند. در مقابل، نیروگاه‌های زغال‌سنگی، گازی و هسته‌ای را می‌توان در مکان‌های متنوع‌تری احداث کرد. در انگلیس، بیشتر توربین‌های بادی در شمال این کشور، به‌ویژه اسکاتلند، قرار دارند، در حالی که مراکز اصلی مصرف برق، از جمله لندن، در جنوب و جنوب‌شرق واقع شده‌اند و انتقال برق تولید شده در اسکاتلند به این مناطق با محدودیت روبه‌رو است.
بلومبرگ گزارش کرد، انگلیس مزارع بادی را سریع‌تر از زیرساخت‌های لازم برای انتقال برق آنها به جنوب توسعه می‌دهد. به این ترتیب، در حالی که توربین‌های بیشتری نصب می‌شوند، ظرفیت خطوط انتقال برق متناسب با افزایش تولید گسترش نمی‌یابد. توسعه این خطوط نیز به سرمایه‌گذاری بیشتر نیاز دارد و می‌تواند هزینه برق را افزایش دهد.
در نتیجه، انگلیس گاهی ناچار است برق وارد کند، حتی زمانی که از مناطق جنوبی خود برق به فرانسه، بلژیک و هلند صادر می‌کند. به گزارش بلومبرگ، واردات اضطراری برق در یک روز، هزینه‌ای معادل ۵۱.۲ میلیون … …
دانلود از کافه بازار
