این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش هممیهن آنلاین و به نقل از آخرین خبر، پایان عمر اقتصادی هواپیماهای پهنپیکری همچون بوئینگ ۷۴۷، آغازگر فرآیندی است که در آن ارزش داراییها نه در کلیت هواپیما، بلکه در اجزای تشکیلدهنده آن نهفته است. در حالی که بدنه اسقاطی این هواپیماها تنها حدود ۵۵ هزار دلار ارزش قراضه دارد، موتورها، ارابههای فرود و سیستمهای اویونیک آن میتوانند میلیونها دلار به چرخه صنعت هوانوردی بازگردانند.این پدیده که در صنعت هوانوردی به «آزادسازی ارزش اقتصادی» معروف است، نشان میدهد که چرا هواپیما در سالهای پایانی خدمت خود، بهعنوان مجموعهای از قطعات گرانبها نگریسته میشود. موتورهای هواپیما به دلیل پیچیدگیهای فنی و هزینههای گزاف تولید نمونههای جدید، ارزشمندترین بخش هستند؛ بهگونهای که ارزش هر موتور میتواند به ۲ میلیون دلار برسد. ارابههای فرود و تجهیزات کابین خلبان نیز سهم قابلتوجهی در تأمین قطعات یدکی برای ناوگانهای فعال دارند.
بازار دستدوم قطعات هوایی … …



































































































































































