ارتش آمریکا در جنگ جهانی دوم، با ساخت یک محله مسکونی خیالی روی سقف کارخانه بوئینگ، تلاش کرد یکی از مهم‌ترین مراکز تولید بمب‌افکن‌های B-17 را از دید شناسایی هوایی پنهان کند؛ پروژه‌ای با خانه‌های پارچه‌ای، درختان پرمرغی و زیرساخت‌های دفاعی در اطراف کارخانه. کارخانه‌ای که به هدفی راهبردی تبدیل شده بود
هفتم دسامبر ۱۹۴۱، حمله ژاپن به پرل‌هاربر نشان داد که جنگ می‌تواند به سواحل غربی آمریکا نیز برسد. پس از این حمله، شهرهایی مانند سیاتل که تا پیش از آن اخبار جنگ را از دور دنبال می‌کردند، با نگرانی از حملات هوایی احتمالی روبه‌رو شدند.
سیاتل به دلیل استقرار کارخانه شماره دو بوئینگ، موقعیت حساسی داشت. این کارخانه در سال ۱۹۳۶ برای ساخت بمب‌افکن جدید B-17، مشهور به «دژ پرنده»، تأسیس شده بود. B-17 یک بمب‌افکن سنگین چهارموتوره و از هواپیماهای مهم نیروی هوایی آمریکا در جنگ جهانی دوم بود.
در مه ۱۹۴۰، فرانکلین روزولت، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، از هدف‌گذاری برای افزایش ظرفیت تولید کشور به ۵۰ هزار هواپیما در سال سخن گفت. با افزایش سفارش‌های نظامی، کارخانه بوئینگ نیز توسعه یافت. طبق تاریخچه رسمی این شرکت، زیربنای کارخانه شماره دو تا پایان جنگ به حدود ۱.۷ میلیون فوت مربع، معادل نزدیک به ۱۵۸ هزار مترمربع، رسید. این مجموعه در کنار رود دووامیش قرار داشت و نزدیکی آن به فرودگاه بوئینگ فیلد، موقعیتش را در تصاویر هوایی آشکارتر می‌کرد.
مشکل اصلی این بود که کارخانه‌ای با چنین ابعادی را نمی‌شد به‌سادگی از چشم ناظران هوایی پنهان کرد. سقف وسیع و هندسی آن در عکس‌های هوایی به‌راحتی قابل تشخیص بود و شناسایی فرودگاه مجاور نیز می‌توانست به پیدا کردن محل کارخانه کمک کند. به همین دلیل، حفاظت از این مرکز تولیدی به راه‌حلی فراتر از خاموشی شبانه و استتارهای معمول نیاز داشت. وقتی طراحان هالیوود وارد عملیات نظامی شدند
ارتش آمریکا برای حل این مشکل به سراغ افرادی رفت که تخصصشان ساختن منظره‌های باورپذیر و فریب‌دادن چشم مخاطب بود: طراحان صحنه و هنرمندان هالیوود. …
دانلود از کافه بازار
