وی افزود: بررسی روند سال‌های اخیر نشان می‌دهد تعداد پژوهشگران ایرانی حاضر در این فهرست از یک‌هزار و ۱۵۴ نفر در سال ۱۳۹۹ به یک‌هزار و ۷۰۱ نفر در سال ۱۴۰۰، یک‌هزار و ۹۴۱ نفر در سال ۱۴۰۱، ۲ هزار و ۱۳۷ نفر در سال ۱۴۰۲، ۲ هزار و ۳۳۶ نفر در سال ۱۴۰۳، ۲ هزار و ۵۱۴ نفر در سال ۱۴۰۴ و ۲ هزار و ۶۷۸ نفر در سال ۱۴۰۵ افزایش یافته است.
مدیرکل دفتر سیاستگذاری و برنامه‌ریزی امور پژوهشی وزارت علوم با بیان اینکه این روند نشان‌دهنده ظرفیت قابل توجه سرمایه انسانی علمی کشور و حضور پژوهشگران ایرانی در عرصه‌های علمی بین‌المللی است، گفت: این روند نشان می‌دهد که بخشی از جامعه علمی کشور توانسته است در شاخص‌های استنادی و اثرگذاری علمی، جایگاه قابل توجهی به دست آورد.
وی ادامه داد: بر اساس بررسی انجام‌شده، این ۲ هزار و ۶۷۸ پژوهشگر ایرانی به ۲۴۱ دانشگاه و مؤسسه دارای وابستگی سازمانی تعلق دارند.
نژاد ابراهیمی با اشاره به تمرکز قابل توجه پژوهشگران این فهرست در دانشگاه‌های برتر کشور گفت: در میان ۳۰ دانشگاه و مؤسسه دارای بیشترین تعداد پژوهشگر، دانشگاه تهران با ۱۲۳ پژوهشگر در رتبه نخست قرار دارد و پس از آن دانشگاه علوم پزشکی تهران با ۱۱۲ پژوهشگر، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با ۷۵ پژوهشگر و دانشگاه علم و صنعت ایران با ۷۴ پژوهشگر قرار دارند.
وی افزود: دانشگاه علوم پزشکی تبریز با ۶۶ پژوهشگر، دانشگاه علوم پزشکی ایران با ۶۴ پژوهشگر، دانشگاه تبریز با ۶۱ پژوهشگر و دانشگاه تربیت مدرس با ۵۶ پژوهشگر نیز در میان دانشگاه‌های دارای بیشترین تعداد پژوهشگر در این فهرست قرار دارند.
افزایش بیش از سه‌برابری پژوهشگران ایرانی در فهرست دوران خدمت
مدیرکل دفتر سیاستگذاری و برنامه‌ریزی امور پژوهشی وزارت علوم در ادامه با اشاره به نتایج فهرست دوران خدمت پژوهشگران گفت: تعداد پژوهشگران ایرانی حاضر در این فهرست نیز از ۴۳۳ نفر در سال ۱۳۹۹ به یک‌هزار و ۳۸۰ نفر در سال ۱۴۰۵ رسیده و طی این دوره بیش از سه برابر شده است. …
دانلود از کافه بازار
