تحقیقات جدید نشان می‌دهد دندان‌های کونودنت، موجودات منقرض‌شده‌ای که بیش از ۲۰۰ میلیون سال پیش زندگی می‌کردند، نوک‌هایی تیزتر از دندان‌های هر مهره‌دار زنده دارند و حتی با تیغه‌های فولادی قابل مقایسه‌اند. این یافته، محدودیت‌های فیزیکی تیزی در طبیعت را آشکار می‌کند.

«کونودنت‌ها» از فسیل‌های مبهم به نمونه‌هایی از مهندسی بیولوژیکی تبدیل شده‌اند که نشان می‌دهند تیزی فوق‌العاده در تاریخ مهره‌داران بسیار زود ظاهر شده و هم توسط فیزیک و محدودیت‌های ماده و هم توسط اکولوژی کنترل می‌شده است.