تنگه هرمز در سالهای اخیر به یکی از اهرمهای مهم قدرت دفاعی ایران تبدیل شده است. این موقعیت جغرافیایی امکان اجرای استراتژی دفاع نامتقارن را برای کشور فراهم کرده و هزینه هرگونه اقدام نظامی علیه ایران را بهطور محسوسی افزایش داده است. با این حال، بررسی دقیق نشان میدهد که تنگه هرمز هرچند عامل مهمی در تقویت توان دفاعی است، اما تنها عامل آن محسوب نمیشود و بدون آن نیز ایران میتوانست پایههای دفاعی خود را حفظ کند.
تنگه هرمز سالهاست در ادبیات نظامی و امنیتی جهان بهعنوان یکی از حساسترین نقاط جغرافیایی شناخته میشود. این آبراه باریک که خلیج فارس را به دریای عمان متصل میکند، برای ایران بیش از یک مسیر عبور کشتی، یک میدان دفاعی طبیعی و یک ابزار بازدارندگی میدانی است. سؤال اصلی این است که این موقعیت تا چه اندازه در تقویت قدرت دفاعی کشور نقش داشته و آیا میتوان آن را عامل اصلی قدرتمند شدن دفاعی ایران دانست؟ پاسخ این است که تنگه هرمز یک ضریبافزای مهم برای قدرت دفاعی ایران بوده، اما تنها عامل آن نیست.
تنگه هرمز چگونه به ابزار بازدارندگی دفاعی تبدیل شد؟
جغرافیای تنگه هرمز به نفع دفاع ایران کار میکند. ساحل شمالی، جزایر راهبردی مانند قشم، لارک و ابوموسی، و آبهای نسبتاً کمعمق، امکان اجرای استراتژی «منع دسترسی و انکار منطقه» را فراهم کرده است. ایران با بهرهگیری از مینهای دریایی، موشکهای ضدکشتی ساحلپایه، قایقهای تندرو مسلح و پهپادهای تهاجمی توانسته است محیط تنگه را برای هر نیروی متخاصم ناامن و پرهزینه کند. این ظرفیت سالها بیشتر در حد تهدید باقی مانده بود. اما تجربه عملی در تحولات اخیر نشان داد که این اهرم میتواند از سطح تهدید فراتر رود و به واقعیت میدانی تبدیل شود. بسیاری از تحلیلگران نظامی خارجی نیز به این موضوع اذعان کردهاند.
جیم کرین، کارشناس ارشد انرژی در مؤسسه بیکر دانشگاه رایس آمریکا، صراحتاً گفته است: «معلوم شد که تنگه هرمز تقریباً مانند یک بمب هستهای عمل میکند؛ این یک برگ برنده قوی است که اقتصاد جهانی را گروگان میگیرد.» روزنامه انگلیسی تلگراف نیز در تحلیلی نوشت که «تنگه هرمز اکنون سلاحی قدرتمندتر از بمب هستهای برای ایران است.» …


دانلود از کافه بازار




































































































