کتاب اهالی تپه ندبه نوشته حجت‌الاسلام محسن قنبریان مخاطب را به یکی از کمتر دیده‌شده‌ترین بخش‌های واقعه عاشورا می‌برد.

کتاب «اهالی تپه ندبه» با نگاهی متفاوت به واقعه عاشورا، از گروهی سخن می‌گوید که نه در سپاه امام حسین(ع) بودند و نه در لشکر دشمن؛ کسانی که در لحظه سرنوشت‌ساز تاریخ، دست به یاری حق نبردند.

الیگارشی بنی‌امیه با انحصار ثروت در دست نزدیکان حاکم، چرخه عدالت را شکست و جامعه را به دو قطبِ اشرافِ سیرشده و توده‌های گرسنه تقسیم کرد.

حجت الاسلام قنبریان گفت: بنی امیه از یک‌سو تلاش می‌کردند هوای توحید به سر فطرت‌ها نزند و از سوی دیگر، انقلاب‌های برآمده از دل فطرت را با زور نظامی سرکوب می‌کردند.

الیگارشی بنی امیه که از مقبولیت عمومی بی بهره بود، برای تثبیت قدرت و عبور از بحران‌ها به بازوی نظامی قبیله جنگجوی کلب متکی شد.

بنی‌امیه با تبدیل خلافت به باندی اقتصادی و وضع مالیات‌های سنگین، ماشین غارت را روشن کردند و حتی به بهانه هدایای نوروزی، جیب اشراف را پر و سفره مردم را خالی کردند.

حجت الاسلام قنبریان با تبیین انحصار هم‌زمان قدرت سیاسی و تجارت در دست بنی‌امیه این الیگارشی سیاسی-مالی را نخستین و وحشتناک‌ترین نمونه «خصولتی» در جهان اسلام دانست.

بنی‌امیه با انحصار ثروت و قدرت در الیگارشی شامی، خلافت را به سلطنت موروثی بدل کردند؛ حکومتی که ولایت‌ها را غارت کرد و بیعت را از پیمانی دوطرفه به زوری یک‌سویه تغییر داد.

اگر به تبار نسبی بنی امیه نگاه کنیم دو شاخه اصلی از فرزندان امیه قابل تشخیص است. شاخه اول حرب است که پدر ابوسفیان و جد معاویه به شمار می رود و شاخه دوم ابی العاص است.