این وبگاه افزود: «عملیات نیروهای صنعا در دریای سرخ تأثیر قابلتوجهی بر صادرات نفت عربستان از ایستگاه ینبع گذاشته است.»
این وبگاه توضیح داد که صادرات ینبع پس از اختلال در حرکت کشتیها در تنگه هرمز افزایش یافت، اما عملیات یمن موجب شد بخش قابلتوجهی از محمولهها مسیر طولانیتری را از طریق کانال سوئز طی کنند که مسافت و هزینههای حملونقل را افزایش میدهد.
عربستان پس از اختلالاتی که در تنگه هرمز رخ داد، تلاش کرده بود مسیرهای جایگزینی را برای صادرات نفت خود تأمین کند، اما این تلاشها پس از آن با مشکل مواجه شد که صنعا در چارچوب معادله «محاصره در برابر محاصره» با هدف پایان دادن به محاصره عربستان علیه یمن، محاصره دریایی کشتیرانی عربستان در دریای سرخ را اعمال کرد.
از سوی دیگر، نیروهای یمنی همچنان با موفقیت معادلات میدانی خود را تحمیل میکنند و با هدف قرار دادن نفتکش عظیم «امزان» متعلق به شرکت ملی کشتیرانی عربستان سعودی (البحری) با یک موشک بالستیک که با دقت به آن اصابت کرد، یک نفوذ راهبردی جدید در عمق دریای سرخ به ثبت رساندند؛ این حمله موجب وقوع آتشسوزی در نفتکش و ارسال پیامهای درخواست کمک در نزدیکی سواحل ینبع شد.
تحولات میدانی و ناکامی محاسبات ریاض
با شتاب گرفتن شرکت سعودی برای تأیید وقوع این حادثه امنیتی، تحولات نشاندهنده عمق سردرگمی میدانی ریاض بود و تأکید کرد که وقوع این حادثه در فاصلهای نزدیک به هزار کیلومتر، تحولی تعیینکننده است که مرحله جدیدی از معادله «محاصره در برابر محاصره» را رقم میزند و توانایی بالای ردیابی اهداف دریایی متحرک و از بین بردن تصور ریاض درباره امتیازات جغرافیایی و گزینههای لجستیکی را نشان میدهد.
رسیدن حملات یمن به فاصله ۶۳ مایل دریایی در غرب بندر ینبع، در عمل به معنای از بین رفتن پناهگاههای دریایی است که عربستان تلاش کرده بود آنها را ایمن کند. در همین زمینه، شرکت یونانی «ماریسکس» فعال در مدیریت ریسکهای دریایی اعلام کرد این حمله نشان داد خطرات کشتیرانی مرتبط با عربستان دیگر به بابالمندب یا آبهای مجاور یمن محدود نیست، بلکه شمال و مرکز دریای سرخ را نیز دربر گرفته است.
مهمترین بُعد عملیاتی این حمله، برخورداری واقعی از سامانههای رصد و ردیابی با دقت بالا است که قادرند اطلاعات مربوط به اهداف متحرک را در آبهای آزاد و در فواصل دور، دور از جغرافیای مستقیم، بهروزرسانی کنند.
از سوی دیگر، تکرار حملات علیه ناوگان شرکت «البحری» ضربهای شدید به زیرساخت اقتصادی عربستان محسوب میشود؛ زیرا تأیید این حادثه از سوی شرکت همزمان با تأکید خبرگزاری «لویدز لیست» بر اصابت به کشتی و وقوع آتشسوزی و همچنین فرار جمعی نفتکشهایی بود که در منطقه هدف قرار داشتند.
این وضعیت بیانگر نوعی فلج عملیاتی و پیامدهای روانی است که فراتر از خسارت مادی واردشده به نفتکش بوده و تأخیر در سفرها و ارزیابی مجدد خطرات را نیز دربر میگیرد. با وجود اتکای ریاض به بنادر شمالی برای دوری از تهدیدهای جنوبی، تبدیل شدن این مناطق به عرصه هدفگیری مستقیم، هزینه بیمه دریایی را افزایش داده و شرکتهای کشتیرانی جهانی و خریداران را دچار سردرگمی میکند و در نتیجه، هزینه سنگینی را بر روند صادرات نفت تحمیل خواهد کرد.
ابعاد سیاسی و نظامی عملیات «امزان»
از نظر سیاسی و نظامی، عملیات «امزان» گامی پیشرفته در چارچوب یک مسیر راهبردی فزاینده است که صنعا آن را تحمیل میکند؛ تکرار هدف قرار دادن نفتکشها در شمال دریای سرخ نشان میدهد سیاستی سازمانیافته و مستمر برای محدود کردن گزینههای موجود در برابر کشورهای متجاوز و تبدیل شریانهای اقتصادی به بخشی از هزینهای که این کشورها در قبال ادامه تجاوز و محاصره متحمل میشوند، دنبال میشود.
این عملیات همچنین پایبندی میدانی سختگیرانه به اجرای تصمیم ممنوعیت کشتیرانی برای عربستان و رژیم صهیونیستی را نشان میدهد و بیانگر انتقال رویارویی از کشمکش مستقیم در نزدیکی بنادر یمن به اعمال محاصره کامل در سراسر نوار ساحلی دریای سرخ است.
حادثه نفتکش «امزان» نشان میدهد رویارویی دریایی وارد مرحله جدیدی شده است؛ مرحلهای که در آن توانمندیهای فناورانه و نظامی پیشرفته با فشار اقتصادی درهم تنیده شدهاند.
با از بین رفتن امیدها به حمایت بینالمللی و مسیرهای جایگزین، ریاض خود را در برابر معضل پیچیدهای میبیند؛ زیرا در صورت ادامه تجاوز و محاصره، کل شبکه صادرات نفت این کشور در تیررس نیروهای مسلح یمن قرار خواهد گرفت.
انتهای پیام
