استعمار را اگر فقط در تصویر سرباز بیگانه، اشغال سرزمین و غارت منابع ببینیم، بخش مهمی از حقیقت را از دست داده‌ایم. استعمار پیش از آن‌که یک شیوه اداره سرزمین باشد، یک «منطق قدرت» است؛ منطقی که در آن یک قدرت خود را محق می‌داند اراده، منابع، انتخاب‌ها و حتی تعریف منافع دیگران را تحت کنترل خود درآورد.

حکمرانی شاید ظاهری سخت و جدی و غیرمنعطف داشته باشد اما نیازمند لطافت و ظرافت بسیاری است. در پسِ بسیاری از خطاهای راهبردی، یک اشتباه مشترک نهفته است و آن نگاه افراطی و غیرواقع‌بینانه به جامعه، حکومت، سرمایه‌ها و انسان‌هاست.

تاریخ، دانشگاهی است که شهریه آن را ملت‌ها با خون و رنج می‌پردازند. ملت‌های هوشمند اما از هر تجربه، سرمایه‌ای برای آینده می‌سازند و اجازه نمی‌دهند هزینه‌های پرداخت‌شده بی‌ثمر بماند. جنگ دوازده‌روزه و نبرد رمضان، مجموعه‌ای از آموزه‌های راهبردی را پیش روی ما قرار می‌دهد که فراتر از یک مقطع زمانی یا یک …

غدیر، فقط معرفی یک جانشین برای پس از پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله نبود؛ غدیر اعلام یک مکتب بود. مکتبی که قرار بود دین را از تحریف، جامعه را از سرگردانی و انسان را از گم‌گشتگی نجات دهد. از همین روست که خداوند در آن روز فرمود: الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی …