نورمن دویج (Norman Doidge) در مقدمه این کتاب می نویسد: آیا مغز انسان واقعاً میتواند خودش را تغییر دهد؟
برای مدتها تصور غالب در علوم اعصاب این بود که مغز انسان پس از دوران کودکی و نوجوانی، به ساختاری نسبتاً ثابت تبدیل میشود و توانایی چندانی برای تغییر و بازسازی ندارد. بر اساس این دیدگاه، اگر بخشی از مغز آسیب ببیند یا توانایی مشخصی در انسان شکل نگیرد، امکان بازگشت یا ایجاد تغییرات اساسی بسیار محدود خواهد بود.
اما پژوهشهای جدیدتر در علوم اعصاب، تصویر متفاوتی از مغز انسان ارائه کردند؛ تصویری که نشان میدهد مغز برخلاف تصور قدیمی، ساختاری پویا و سازگارپذیر دارد و در پاسخ به تجربهها، یادگیری، تمرین، توجه و حتی آسیبهای عصبی میتواند ارتباطات و سازماندهی خود را تغییر دهد.
نورمن دویج در کتاب «مغزی که خود را تغییر میدهد» با روایت مجموعهای از داستانهای واقعی، پژوهشهای علمی و تجربههای درمانی، یکی از مهمترین کشفیات علوم اعصاب را برای مخاطب عمومی توضیح میدهد: انعطافپذیری عصبی یا نوروپلاستیسیته (Neuroplasticity).
پیام محوری کتاب این است که مغز انسان یک ساختار کاملاً ثابت و از پیش تعیینشده نیست؛ بلکه در طول زندگی، تحت تأثیر آنچه انجام میدهیم، میآموزیم، تجربه میکنیم و به آن توجه نشان میدهیم، تغییر میکند.
این دیدگاه میتواند نگاه ما را به یادگیری، عادتها، باورها، تواناییهای ذهنی و حتی امکان تغییر مسیر زندگی عمیقتر کند. معرفی نویسنده
نورمن دویج، روانپزشک، روانکاو و نویسنده کانادایی است که در حوزه ارتباط میان روانشناسی، علوم اعصاب و قابلیت تغییر مغز فعالیت داشته است.
او در این کتاب تلاش میکند یافتههای دانشمندان و متخصصان علوم اعصاب را به زبانی قابلفهم برای عموم مردم ارائه کند.
کتاب نخستین بار در سال ۲۰۰۷ منتشر شد و به دلیل روایت جذاب پژوهشها و معرفی مفهوم انعطافپذیری عصبی، مورد توجه گسترده خوانندگان قرار گرفت.
دویج بهجای آنکه صرفاً درباره ساختار مغز و فعالیت سلولهای عصبی توضیح دهد، سراغ انسانهایی میرود که در شرایطی دشوار، توانستهاند با کمک تمرینها و روشهای خاص، عملکرد مغز خود را تغییر دهند. ایده اصلی کتاب: مغز یک ساختار ثابت نیست …


دانلود از کافه بازار




































































































