این روانشناس از والدین خواست تا خانه را به «لنگرگاه» تبدیل کنند، نه «ستاد جنگ» و افزود: نوجوانان اضطراب را از چشم‌های والدین‌شان می‌خوانند، نه از کلمات‌شان؛ وقتی سفره شام پهن است اما تمام صحبت‌ها پیرامون تحلیل‌های سیاسی و نظامی و قیمت دلار می‌چرخد، امنیتِ خانه (که آخرین پناهگاه نوجوان است) فرو می‌ریزد.

خانه باید پناهگاه امن اعضای خانواده باشد، حتی اگر بیرون از خانه طوفان در بگیرد. مادر به عنوان مدیر فضای خانه، با چند راهکار می‌تواند توازن را برقرار کند.

خانه باید پناهگاه امن اعضای خانواده باشد، حتی اگر بیرون از خانه طوفان در بگیرد. مادر به عنوان مدیر فضای خانه، با چند راهکار می‌تواند توازن را برقرار کند.

وقتی نوجوان با یک مشکل یا اشتباه در جمع مدرسه یا دوستانش پیش شما می‌آید، به یک «پناهگاه» نیاز دارد، نه یک بازپرس. وقتی بلافاصله شروع به پیدا کردن تقصیرِ او می‌کنید، در واقع به او می‌گویید: «دیگر روی من حساب نکن». نتیجه این است که او در بحران‌های بزرگتر، به جای شما به غریبه‌ها یا فضای مجازی پناه می‌برد …

یک نوجوان ۱۴ ساله با کشف الگوی جدید در اوریگامی میورا-اوری، جایزه ۲۵,۰۰۰ دلاری را برد و قصد دارد با این ایده پناهگاه‌های اضطراری بسازد.

نوجوان امروز در جهانی زندگی می‌کند که پر از انتخاب، اطلاعات و مقایسه است؛ جهانی که مسیر بزرگ شدن در آن بسیار پیچیده‌تر از گذشته شده است. در چنین شرایطی، خانه باید امن‌ترین نقطه زندگی او باشد؛ جایی برای شنیده‌شدن و درک شدن.