به گزارش سرویس اقتصادی تابناک، تعیین سقف قیمت ارزی برای کالاهای اساسی، رویکردی دستوری است که اگرچه در سامانههای اداری نظم ایجاد میکند، اما در واقعیت بازار را به سمت بیکیفیتی و رانت سوق میدهد. بررسی قیمتهای اعلام شده برای گندم، برنج و چای نشان میدهد که دولت با تکیه بر نظرات انجمنهای تحت سلطه تجار، عملاً ابزار قیمتگذاری را به خود واردکنندگان سپرده و اقتصاد بازار را به نفع گروههای خاص رها کرده است.
چرا سقفهای قیمتی وزارت جهاد شکست میخورند؟
معاونت توسعه بازرگانی وزارت جهاد کشاورزی اخیرا برای برخی کالاهای اساسی از جمله گندم، چای و برنج سقف قیمت ارزی اعلام کرد و این معاونت در توضیح این روند اعلام کرد که قیمتهای تعیینشده با توجه به بررسیهای انجامشده در جلسه کارگروه ارزی و با لحاظ آخرین تحولات قیمتی و نظر انجمنهای تخصصی ذیربط تعیین شده است که در بخش چای، سقف قیمت انواع چای وارداتی بر اساس مبدأ و نوع محصول تعیین شده است.
برای چای باروتی، قیمت سیلان 6.5، هند 5.75 و یک مبدأ دیگر 3.5؛ برای چای شکسته، سیلان 6.5، هند 6.40 و کنیا 3.6؛ برای چای قلم، سیلان 6.5، هند 6.20 و نپال 3.6؛ و برای چای نیمریز، هند 5.75 و نپال 3.5 تعیین شده است. همچنین سقف قیمت چای CTC سیلان 2 و هند 3.10 اعلام شده است و در بخش غلات نیز سقف قیمت گندم معمولی وارداتی از مبدأ روسیه و قزاقستان 2.85 و گندم دامی از این دو مبدأ 3.30 تعیین شده است. همچنین قیمت برنج IRRI 6 پاکستان 3.80 اعلام شده است.
در نامه معاونت توسعه بازرگانی وزارت جهاد کشاورزی تأکید شده است که قیمتهای اعلامشده باید در فرآیند ثبت سفارش در سامانه مربوطه اعمال شود. همچنین در نامهای جداگانه، اعلام شده است که قیمت برنج 1121 هند مطابق آخرین قیمت 1718 هند، که در ابلاغ قبلی تعیین شده بود، محاسبه میشود و ارزش گندم معمولی در مبادی جنوب نیز بر اساس قیمت شورای خرید «شرکت مادرتخصصی بازرگانی دولتی ایران» محاسبه خواهد شد. …
