با این حال، در سال‌های اخیر پدیده‌ای زیان‌بار به یکی از چالش‌های جدی این بخش تبدیل شده است؛ آتش زدن بقایای محصولات کشاورزی که با هدف آماده‌سازی زمین برای کشت بعدی انجام می‌شود، آسیب‌های جبران‌ناپذیری به محیط زیست و منابع طبیعی وارد می‌کند.
این اقدام نادرست در حالی صورت می‌گیرد که کاه و کلش به عنوان بقایای ارزشمند کشاورزی، کاربردهای فراوانی در تغذیه دام، تولید انرژی و تهیه کودهای آلی دارد و سوزاندن آنها به معنای نابودی کامل این سرمایه‌های ملی محسوب می‌شود.
سوزاندن بقایای گیاهی علاوه بر هدررفت ظرفیت‌های اقتصادی، موجب آلودگی شدید هوا، از بین رفتن مواد مغذی خاک، کاهش حاصلخیزی زمین‌های زراعی و افزایش فرسایش خاک می‌گردد؛ ضمن اینکه دود ناشی از این آتش‌سوزی‌ها می‌تواند سلامت عمومی جامعه را نیز به خطر بیندازد و مشکلات تنفسی ایجاد کند.
برای برون‌رفت از این بحران، جایگزین کردن روش‌های اصولی مانند تبدیل بقایا به کمپوست، استفاده در خوراک دام یا فرآوری برای تولید انرژی ضروری به نظر می‌رسد و نیازمند فرهنگ‌سازی، آموزش مستمر کشاورزان و نظارت جدی دستگاه‌های متولی است.
آتش زدن بقایا؛ روشی غیرعلمی که نیازمند فرهنگ‌سازی است
مدیرکل حفاظت محیط زیست ایلام، در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار داشت: آتش زدن بقایای محصولات کشاورزی، روشی غیرعلمی و آسیب‌زا محسوب می‌شود که نه تنها به خاک و هوا آسیب می‌زند، بلکه سرمایه اقتصادی کشاورز را نیز نابود می‌کند؛ بر همین اساس، فرهنگ‌سازی و آموزش بهره‌برداران برای تغییر این رویکرد، ضرورتی انکارناپذیر است.
مهدی تیموری با اشاره به آمار این حوادث گفت: از ابتدای سال جاری تاکنون ۲۱ فقره آتش‌سوزی در اراضی کشاورزی استان رخ داده که حدود ۲۸۰ هکتار از زمین‌ها را درگیر کرده است.
وی با تاکید بر ارزش اقتصادی کاه و کلش افزود: این بقایا کاربردهای مهمی در تغذیه دام و تولید کود آلی دارد و سوزاندن آنها خسارت اقتصادی بزرگی به کشاورز وارد می‌کند. …
دانلود از کافه بازار
