شاخص NCSI که توسط بنیاد آکادمی حکمرانی الکترونیک در استونی توسعه یافته، برخلاف تصور رایج، صرفاً میزان حملات سایبری یا قدرت فنی را اندازه نمیگیرد؛ بلکه بر وجود و کیفیت ظرفیتهای نهادی و عملیاتی تمرکز دارد. در این ارزیابی، موضوعاتی مانند قوانین و مقررات سایبری، سیاست ملی، آموزش و پژوهش، حفاظت از زیرساختهای حیاتی، تحلیل تهدیدات، مقابله با جرایم سایبری، واکنش به حوادث و دفاع سایبری نظامی بررسی میشود.
صدرنشینی آلبانی عمدتاً به حمله گسترده سایبری سال ۲۰۲۲ به زیرساختهای دیجیتال دولت این کشور بازمیگردد؛ حملهای که به شتابدهنده اصلاحات ساختاری تبدیل شد و این کشور را به بازنگری گسترده در قوانین، نهادها و همکاریهای بینالمللی واداشت. استونی نیز پس از حملات سایبری سال ۲۰۰۷ به سمت ایجاد مدل جامع امنیت دیجیتال حرکت کرد و امروز یکی از شناختهشدهترین نمونههای حکمرانی دیجیتال در جهان است.
در جدول ۱۵۵ کشوری که مبنای این گزارش قرار گرفته، نام ایران وجود ندارد و این نکته نباید با رتبههای نسخههای قدیمی شاخص خلط شود. در انتهای جدول نیز تیمور شرقی با امتیاز ۲.۵۰ در رتبه ۱۵۵ قرار دارد و پس از آن پالائو و میکرونزی ایستادهاند.
تحلیل این دادهها نشان میدهد کشورهای موفق الزاماً آنهایی نیستند که بیشترین تجهیزات یا بزرگترین شرکتهای فناوری را دارند؛ بلکه معمولاً از قانون مشخص، نهاد مسئول، راهبرد ملی، نظام پاسخ به حادثه و همکاری میان دولت و بخش خصوصی برخوردارند. به این ترتیب، امنیت سایبری پیش از آنکه مسئله سختافزاری باشد، مسئله حکمرانی، سازماندهی و آمادگی ملی است.
به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید
