این پروژه که توسط استودیو سپیده علمی در مهرشهر کرج طراحی شده، فراتر از یک راهکار متداول برای سازمان دهی حرکت در ساختمان است. ایده اصلی آن بر بازنگری در مرز میان فضای عمومی و خصوصی و چگونگی حضور افراد در این دو قلمرو استوار است؛ موضوعی که در بستر اجتماعی و فرهنگی ایران، ابعاد گسترده تری پیدا می کند.
راه پله؛ فراتر از یک مسیر ارتباطی
در بسیاری از ساختمان های مسکونی، راه پله در هسته مرکزی بنا جای می گیرد و ارتباط چندانی با نمای ساختمان ندارد. این فضا معمولا به گونه ای طراحی می شود که حرکت ساکنان را تسهیل کند، بدون آنکه خود به بخشی از تجربه فضایی ساختمان تبدیل شود. پله بی قرار این الگوی رایج را به چالش می کشد و راه پله را به عنوان فضایی مستقل با ظرفیت های اجتماعی و نمایشی در نظر می گیرد.
در این رویکرد، پله محلی برای عبور از یک طبقه به طبقه دیگر نیست؛ بلکه می تواند بستری برای مکث، گفت و گو، فعالیت های جمعی و حتی اجرای حرکات نمایشی باشد. امکان نشستن، ورزش کردن، رقصیدن یا برگزاری گردهمایی های کوچک، بخشی از تصور طراحان درباره عملکردهای بالقوه این فضاست.
به این ترتیب، معماری به جای محدود کردن رفتار کاربران به مجموعه ای از حرکت های از پیش تعریف شده، فرصت بیشتری برای استفاده آزادانه از فضا فراهم می کند. راه پله در اینجا به عنصری انعطاف پذیر تبدیل می شود که می تواند متناسب با نیازها و فعالیت های مختلف، کارکردهای متفاوتی پیدا کند. بازتعریف مرز میان فضای خصوصی و عمومی …
دانلود از کافه بازار
