آینده شهرهای انرژی محور؛ از خورشید پشت‌بام تا مقابله با گرما

به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، در اغلب کلان‌شهرها، شرکت‌های آب‌وبرق، شهرداری‌ها، سازمان‌های حمل‌ونقل و توسعه‌دهندگان مسکن، هر یک تحت مقررات جداگانه‌ای فعالیت می‌کنند، به‌گونه‌ای که تصمیمی درباره احداث یک خط مترو، ممکن است هیچ ارتباطی با برنامه‌ریزی ظرفیت شبکه برق در همان منطقه، نداشته باشد. همین گسیختگی سازمانی باعث می‌شود حتی اگر فناوری‌های لازم از پمپ حرارتی گرفته تا زیرساخت شارژ خودروی برقی در دسترس باشند، بدون یک نهاد هماهنگ‌کننده یا داده مشترک میان بخش‌ها، اثرگذاری آن‌ها به‌صورت پراکنده و غیربهینه باقی بماند. ازاین‌رو، گذار به «سیستم شهری یکپارچه» نه‌فقط یک چالش فنی، بلکه پیش از هر چیز، یک چالش حکمرانی و هماهنگی میان‌سازمانی است که موفقیت آن به بازتعریف نحوه تعامل نهادهای شهری با یکدیگر بستگی دارد.

در سال ۲۰۲۶ شهرها از ایده ساختمان کارآمد از نظر انرژی، به‌سمت ایده سیستم شهری کارآمد از نظر انرژی، حرکت می‌کنند. بنابراین شهرهای آینده تنها دارای ساختمان‌هایی نخواهد بود که انرژی کمتری مصرف می‌کنند. این شهرها، ساختمان‌هایی را به خود اختصاص می‌دهند که به‌طور هوشمند با شبکه‌های حمل‌ونقل، تولید تجدیدپذیر، شبکه‌های برق و محله‌های اطراف خود، تعامل دارند. این رویکرد یکپارچه می‌تواند به یکی از مهم‌ترین استراتژی‌ها برای شهرهایی تبدیل شود که به‌دنبال کاهش تقاضای انرژی، مقرون‌به‌صرفه بودن، تاب‌آوری، آسایش و کیفیت زندگی هستند.

پنل‌های خورشیدی پشت‌بامی، باتری‌ها و انرژی محلی

شهرها همچنین در حال تبدیل ساختمان‌ها از مصرف‌کننده انرژی به تولیدکننده انرژی هستند. پنل‌های خورشیدی پشت‌بامی می‌توانند برق را در همان مکانی که مصرف می‌شود، تولید کنند و فشار روی تولید و انتقال متمرکز را کاهش دهند. باتری‌ها می‌توانند برق را ذخیره کنند و به ساختمان‌ها کمک کنند از انرژی خورشیدی، حتی زمانی که خورشید نمی‌تابد، استفاده کنند. در نتیجه این رویکرد، ساختمان‌های عمومی از جمله مدارس، دفاتر شهرداری و وسایل حمل‌ونقل، می‌توانند به مکان‌هایی به‌ویژه مهم برای انرژی غیرمتمرکز تبدیل شوند. روند بزرگ‌تر به‌سمت سیستم‌های انرژی شهری غیرمتمرکز است که در آن ساختمان‌ها، خودروها و شبکه برق به‌جای عملکرد مستقل، با یکدیگر تعامل دارند.

برنامه‌ریزی واحد ساختمان‌ها و شبکه … …