اسماعیلپور، مهرداد بهار را «بنیانگذار اسطورهشناسی ایران» دانست و گفت: در سال ۱۳۵۲، زمانی که دانشجوی دانشگاه تهران بودم، با ایشان آشنا شدم. با روی گشاده پذیرای ما بود و من در کلاسهای اساطیر ایران ایشان شرکت میکردم. رابطه ما فقط به کلاس محدود نمیشد، دوستی نزدیکی با ایشان داشتیم، به خانهاش میرفتیم و از کتابخانهاش استفاده میکردیم. ایشان به کوهنوردی هم علاقهمند بود و تقریباً هر هفته با هم به کوه میرفتیم.
این استاد دانشگاه شهید بهشتی، مهرداد بهار را «دانشمندی متخصص و بزرگ» توصیف کرد و ادامه داد: او از خاندان ملکالشعرای بهار بود و در دانشگاه لندن ایرانشناسی خوانده و با بهترین دانشمندان غرب، از جمله مری بویس و مکنزی، آشنا و همکار بود. وقتی در دهه ۴۰ به ایران بازگشت، فعالیت خود را در حوزه ایرانشناسی و بهویژه اساطیر ایران دنبال کرد.
این پژوهشگر که سالها از نزدیک با مهرداد بهار همکاری و شاگردی او را تجربه کرده است، گفت: من مستقیم دانشجوی دوره کارشناسی ارشد و دکتری ایشان بودم و زبانهای پهلوی و ساسانی را از ایشان آموختم. چند سال نیز در کنار ایشان روی کتاب ادبیات مانوی کار کردیم و کتاب مشترکی داریم که برای من یادگار آن سالهاست که از او بسیار آموختم.
اسماعیلپور همچنین با اشاره به توجه مهرداد بهار به نسل جوان گفت: ایشان در کنار فعالیتهای پژوهشیاش در حوزه اساطیر ایران، سه کتاب برای کودکان و نوجوانان نوشت و به نسل جوان توجه زیادی داشت. به ادبیات و هنر نیز علاقه و توجه خاصی نشان میداد و با کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان همکاری داشت. …
