ایران با تولید سالانه حدود یک میلیون و ۳۰۰ هزار تن خرما، یکی از تولیدکنندگان بزرگ این محصول در جهان است، اما باقی ماندن بخشی از محصول در سردخانهها، اختلاف قیمت میان مبدا و مقصد، محدودیتهای صادراتی، کمآبی و ضعف در صنایع تبدیلی نشان میدهد چالش صنعت خرمای ایران دیگر فقط تولید نیست؛ مسئله اصلی، تبدیل این ظرفیت به درآمد، ارزش افزوده و بازار پایدار است.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش اکونگار به نقل از ایسنا، شهریور که از راه میرسد، فصل برداشت و حسابوکتاب یک سال نخلداری در بخش بزرگی از جنوب ایران آغاز میشود. خوشههایی که ماهها در گرمای جنوب بر نخل ماندهاند، پایین میآیند و محصولی وارد بازار میشود که برای بسیاری از خانوارها در استانهای خوزستان، فارس، کرمان، بوشهر، هرمزگان و سیستان و بلوچستان، بخشی از معیشت به شمار میرود. ۲۵ شهریور نیز در تقویم به عنوان «روز خرما» نامگذاری شده است؛ مناسبتی که میتواند فرصتی برای بررسی وضعیت اقتصادی محصولی باشد که ایران سالهاست در میان تولیدکنندگان بزرگ آن قرار دارد. تولید ۱.۳ میلیون تنی و صادرات ۲۷۰ میلیون دلاری
تازهترین آمار اعلامشده از سوی محسن رشیدفرخی - رئیس انجمن ملی خرما - تولید خرمای کشور را حدود یک میلیون و ۳۰۰ هزار تن نشان میدهد. به گفته وی ایران سومین تولیدکننده خرمای جهان است و حدود ۷۰ درصد محصول در داخل مصرف میشود و مابقی به بازارهای خارجی میرود. از ابتدای سال تاکنون حدود ۲۰۰ تا ۲۱۰ هزار تن خرما به ارزش ۲۷۰ میلیون دلار صادر شده است.
این اعداد نشاندهنده ظرفیت قابل توجه صنعت خرمای ایران است، اما در کنار آنها باید به بخش دیگری از ماجرا نیز توجه کرد؛ محصولی که تولید شده، لزوما به همان سرعت و سهولت به بازار نمیرسد.
چند هفته پیش از اعلام آمار جدید تولید و صادرات، رئیس انجمن ملی خرما از باقی ماندن بخشی از محصول سال گذشته در سردخانههای برخی مناطق خبر داده بود. به گفته او، در بعضی مناطق ۳۰ تا ۴۰ درصد محصول سال قبل تحت تاثیر عوامل مدیریتی، شرایط جنگ و تحریم در سردخانهها باقی مانده بود؛ موضوعی که همزمان با نزدیک شدن فصل برداشت محصول جدید، نگرانیهایی درباره بازار محصول ایجاد کرد.
اعلام قیمت رسمی خرما برای ماه رمضان
مشکل از جایی شروع میشود که خرما از نخل پایین میآید …
