بازار
در این نشست، اکبر زنجانپور، قطب‌الدین صادقی و حسین کیانی با طرح دیدگاه‌های خود درباره وضعیت کارگردانی در تئاتر ایران، به بررسی موانع فعالیت حرفه‌ای هنرمندان، مشکلات اقتصادی و مدیریتی، وضعیت تولید و اجرای آثار نمایشی و ضرورت بازتعریف رابطه تئاتر با جامعه پرداختند.
در ابتدای این مراسم اسماعیل خلج به حاضران خوش‌آمد گفت و گردهمایی کارگردانان تئاتر را اتفاق خوبی دانست.
اکبر زنجانپور: تئاتر باید خوراک فرهنگی مردم باشد، نه صرفاً محلی برای فروش بلیت
اکبر زنجانپور، کارگردان و بازیگر پیشکسوت تئاتر، در این نشست با ابراز نارضایتی از شرایط حاکم بر تئاتر ایران، تأکید کرد که وضعیت کنونی با ظرفیت‌ها و جایگاه واقعی این هنر تناسب ندارد.
او با اشاره به بیش از ۶۰ سال فعالیت خود در عرصه تئاتر گفت: «من بعد از ۶۰ سال کار کردن، به این نتیجه رسیده‌ام که انگار اشتباه کرده‌ام؛ چون نتیجه‌ای را که انتظار داشتم، نمی‌بینم.»
وی با تأکید بر ضرورت پیوند دوباره تئاتر با زندگی و نیازهای فرهنگی جامعه، معتقد است تئاتر باید به بخشی از زیست فرهنگی مردم تبدیل شود؛ به‌گونه‌ای که مخاطبان آن را نیازی برای زندگی خود بدانند و با اشتیاق به تماشای آثار نمایشی بروند.
از نگاه او، تئاتر صرفاً عرصه‌ای برای دیده‌شدن، شهرت یا فروش بلیت نیست، بلکه فضایی برای مواجهه انسان با خود، دیگران، طبیعت و جهان پیرامون است؛ فضایی که می‌تواند به پالایش روحی هنرمند و مخاطب بینجامد.
این هنرمند پیشکسوت همچنین بر ضرورت آشنایی کودکان و نوجوانان با تئاتر از دوران دبستان تأکید کرد و توسعه آموزش و فرهنگ تئاتر را از عوامل مؤثر در تبدیل این هنر به یکی از نیازهای فرهنگی جامعه دانست.
به باور او، شکل‌گیری ارتباطی پایدار میان مردم و تئاتر، مستلزم آن است که این هنر از سال‌های نخست زندگی در معرض تجربه و شناخت نسل‌های جدید قرار گیرد. …
