این تغییر درحالی رخ میدهد که استانداردهای جهانی نیز ثابت نماندهاند. مقررات سازمان ملل در حوزه خودرو، از طریق سازوکارهای کمیسیون اقتصادی سازمان ملل برای اروپا، به سمت الزامات پیچیدهتر در ایمنی، آلایندگی و فناوریهای نوین حرکت میکنند. همزمان، برنامههای ارزیابی ایمنی مانند یورو انکپ نیز معیارهای خود را بهروزرسانی کردهاند. بنابراین اگر صنعتخودرو ایران بخواهد از مرحله مونتاژ یا تولید مبتنی بر پلتفرمهای قدیمی عبور کند، باید «استاندارد» را از یک الزام اداری به بخشی از راهبرد توسعه محصول تبدیل کند.
استاندارد؛ از برگه تاییدیه تا عملکرد واقعی خودرو
یکی از اشتباهات رایج در صنعتخودرو این است که استاندارد صرفا در قالب دریافت گواهی یا عبور از مجموعهای از آزمونها تعریف شود. در صنعتخودرو رقابتی، استاندارد باید نتیجه یک فرآیند مهندسی از مرحله طراحی تا تولید و حتی دوره بهرهبرداری باشد.
برای مثال، ایمنی خودرو دیگر فقط به تعداد کیسههای هوا یا استحکام اتاق محدود نیست. در پروتکلهای جدید یورو انکپ، ارزیابی ایمنی در چهار حوزه اصلی شامل رانندگی ایمن، جلوگیری از تصادف، حفاظت در تصادف و ایمنی پس از تصادف انجام میشود. در بخش جلوگیری از تصادف نیز سامانههایی مانند ترمز اضطراری خودکار و سامانههای حفظ مسیر در سناریوهای متنوعتری بررسی میشوند.
این تغییر پیام مهمی برای صنعتخودرو ایران دارد: اگر قرار باشد محصول داخلی در بازارهای رقابتی حضور پیدا کند، توسعه محصول باید از ابتدا بر مبنای آزمونهای واقعی و سناریوهای واقعی رانندگی شکل بگیرد، نه اینکه در پایان خط تولید تلاش شود خودرو با چند اصلاح محدود به الزامات استاندارد نزدیک شود.
ایمنی فعال، حلقه مفقوده توسعه محصول …
