تابلوی مغازه‌های اینترنتی در دست خارجی‌ها

حامد اناری:  تصور کنید یک کسب‌وکار پس از سال‌ها فعالیت، ناگهان تابلوی سردر فروشگاهش را از دست بدهد. تابلویی که مشتریان با دیدن آن مسیرشان را پیدا می‌کنند، نامش را به خاطر می‌سپارند و از روی آن به اعتبار فروشگاه پی می‌برند. حالا فرض کنید صاحب فروشگاه اجازه نداشته باشد مشتریان قدیمی را هم به نشانی تازه هدایت کند. این ماجرا تقریبا مشابه همان اتفاقی است که این روزها در اقتصاد دیجیتال کشور خبرساز شده است. برای برخی کسب‌وکارهای ایرانی، دامنه اینترنتی که سال‌ها محل رفت‌وآمد مشتریان و بخشی از هویت تجاری آنها بوده، به دارایی‌ای بدل شده که سرنوشتش ممکن است در اختیار یک شرکت ثبت‌کننده در آن سوی مرزها قرار بگیرد. کافی است ارائه‌دهنده خدمات، تحت فشار تحریم‌ها، دسترسی مالک ایرانی را محدود کند تا مساله از تمدید یک نشانی اینترنتی فراتر برود؛ اعتبار صفحات در موتورهای جست‌وجو، مسیر ورود مشتریان و بخشی از سرمایه‌گذاری انجام‌شده برای شناساندن برند نیز در معرض خطر قرار گیرد. این تهدید البته به دامنه ختم نمی‌شود.

محدودیت دسترسی به ابزارهای امنیتی، اختلال در به‌روزرسانی نرم‌افزارها و دشوارتر شدن استفاده از خدمات بین‌المللی، لایه‌های دیگری از هزینه تحریم را به بنگاه‌های دیجیتال تحمیل می‌کند. مهدی امان‌زاده، کارشناس حوزه سئو، در گفت‌وگو با «دنیای اقتصاد» از خطر ازدست‌رفتن دامنه‌های ثبت‌شده در شرکت آمریکایی گو-ددی (GoDaddy) و پیامدهای آن برای کسب‌وکارهای ایرانی می‌گوید؛ خطری که برای برندهای کوچک‌تر می‌تواند به معنای ازدست‌دادن بخشی از بازار باشد. فرشاد فاطمی، اقتصاددان، نیز پیامد گسترده‌تر این وضعیت را در افزایش هزینه فعالیت، فرسایش اعتماد و عقب‌نشینی سرمایه‌گذاری می‌بیند. پرسش اینجاست: وقتی کسب‌وکار حتی برای حفظ نشانی اینترنتی خود نمی‌تواند به تداوم یک رابطه تجاری اطمینان داشته باشد، چگونه می‌تواند برای فردای بازارش برنامه‌ریزی کند؟ دامنه در معرض‌ خطر! …