درخت فندق پیش از بلوغ باردهی کمی دارد، اما در دوره اوج خود، با نگهداری درست می تواند عملکرد بسیار خوبی داشته باشد. وقتی درخت فندق پیر می شود، باردهی آن کاهش میابد و نیاز به مراقبت های ویژه یا جایگزینی تدریجی دارد.
1. دوره نونهالی (۰ تا ۵ سالگی) – باردهی کم یا صفر
درخت فندق تا ۳ تا ۵ سالگی بیشتر انرژی خود را صرف رشد رویشی می کند و محصول زیادی نمی دهد. در برخی شرایط نامساعد، این دوره ممکن است تا ۷ سالگی به طول انجامد.
2. دوره اوج باردهی (۵ تا ۲۰ سالگی) – حداکثر محصول
از سال هشتم تا دوازدهم، درخت بیشترین محصول را می دهد . در این مرحله، تغذیه مناسب، هرس صحیح و کنترل آفات نقش بسیار مهمی در حفظ باردهی خوب دارند.
3. دوره پیری (۲۰ سال به بعد) – کاهش تدریجی محصول
پس از ۲۰ سالگی، قدرت باردهی درخت کم می شود. تحلیل رفتن سیستم ریشه ای و کاهش جذب مواد مغذی باعث کاهش گل دهی می شود. در این مرحله برای حفظ محصول، می توان از هرس جوان سازی و تغذیه مناسب استفاده کرد یا درختان مسن را به تدریج با نهال های جدید جایگزین نمود. تأثیر کمبود گرده افشانی بر باردهی درخت فندق
گرده افشانی یکی از مهم ترین عوامل در تولید محصول فندق است. اگر گرده افشانی به درستی انجام نشود، فرایند لقاح در گل های ماده به درستی صورت نمی گیرد و محصولی تولید نمی شود. درخت فندق ویژگی های خاصی در گرده افشانی دارد که در ادامه به بررسی آن می پردازیم.
میزان خودباروری و نیاز به گرده دهنده های مناسب
وجود تنها یک درخت بارور احتمال گرده افشانی را به شدت کاهش می دهد و باعث کاهش شدید باردهی یا حتی عدم تولید محصول می شود. درخت فندق خودناسازگار است یعنی گرده گل های نر و ماده یک درخت نمی تواند باعث تلقیح شود. بنابراین، برای تولید محصول مناسب، لازم است چند رقم مختلف فندق در کنار هم کاشته شوند تا گرده افشانی متقابل صورت گیرد.
اهمیت تعداد و تنوع درختان فندق در باغ …
