شهرها دیگر به نمای زیبا قانع نیستند

به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، بهسازی منظر شهری دیگر به رنگ‌آمیزی دیوارها، نصب المان‌های تزئینی، نورپردازی بناها و سامان‌دهی مبلمان شهری محدود می‌شد؛ در رویکردهای جدید، زیبایی شهر بخشی از نظام کیفیت محیطی و سلامت عمومی محسوب می‌شود. شهر زیبا تنها شهری با نماهای هماهنگ و خیابان‌های پاکیزه نیست، بلکه محیطی است که شهروند در آن احساس آرامش، امنیت، تعلق و امکان انتخاب دارد. در چنین نگرشی، طراحی فضاهای عمومی، دسترسی به طبیعت، کاهش سلطه خودرو، کیفیت مسیرهای پیاده، آسایش اقلیمی، خوانایی بصری و امکان تعامل اجتماعی، همه اجزای زیباسازی به‌شمار می‌روند.

رابطه میان محیط شهری و سلامت روان از مسیرهای گوناگون شکل می‌گیرد. فضاهای بی‌نظم، آلوده، پرسروصدا و ناامن می‌توانند سطح استرس روزمره را افزایش دهند و احساس بیگانگی، خستگی ذهنی و انزوای اجتماعی ایجاد کنند. در مقابل، محیط‌هایی با مقیاس انسانی، چشم‌انداز مناسب، نور کافی، پوشش گیاهی و امکان مکث، فرصت بیشتری برای بازیابی روانی فراهم می‌کنند. پژوهش‌های طراحی شهری نشان داده‌اند که ویژگی‌هایی همچون امنیت، نفوذپذیری، آسایش اقلیمی، زیبایی منظر و اجتماع‌پذیری، به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم بر سلامت روان اثر می‌گذارند، زیرا فعالیت بدنی، کیفیت خواب، ارتباط اجتماعی و تاب‌آوری در برابر فشارهای روزمره را تقویت می‌کنند.

یکی از مهم‌ترین سازوکارهای اثرگذاری بهسازی منظر شهری، کاهش فشارهای محیطی است. کاشت درخت، توسعه باغچه‌ها و پارکلت‌های شهری، ایجاد سایه، استفاده از سطوح نفوذپذیر و کاهش آسفالت، دمای محیط و شدت جزیره حرارتی را پایین می‌آورد. پوشش گیاهی می‌تواند در کاهش آلودگی هوا و تعدیل صدا نقش داشته باشد. این تغییرات فقط پیامد زیست‌محیطی ندارند؛ محیط خنک‌تر، آرام‌تر و پاک‌تر، استفاده از فضای عمومی را افزایش می‌دهد و زمینه پیاده‌روی، گفت‌وگو، بازی کودکان و حضور سالمندان را فراهم می‌کند. مطالعات درباره فضاهای سبز شهری نشان داده‌اند که این فضاها به‌ویژه در کاهش اضطراب، اثر مثبتی بر سلامت روان شهروندان دارند. …