این خبر که بر اساس بیانیه دفتر جامعه بینالمللی فرقه بهائی در آدیسآبابا و به مناسبت شصتوچهارمین سالگرد کنفرانس تاریخی زنان سراسر آفریقا منتشر شده است، از تشویق زنان این قاره به مشارکت و رهبری فرایندهای تصمیمگیری در سطوح محلی و کلان جوامع روستایی و شهری و نیز عرصههای حاکمیتی حکایت دارد.
بهائیت، زنان آفریقایی را قهرمانانی فعال معرفی میکند که همواره نقشی تعیینکننده در بقا، تابآوری و پیشرفت جوامع خود داشتهاند؛ اما تاکنون به سهم واقعی خود در جامعه، خانواده و روابط میان افراد دست نیافته و همواره در حاشیه قرار گرفتهاند.
تشکیلات بهائی، باورهای سنتی حاکم بر قاره آفریقا را یکی از موانع بزرگ پیشرفت زنان و ریشه بسیاری از محدودیتهایی معرفی میکند که مانع دستیابی زنان و دختران به جایگاه شایسته خود در جامعه شده است.
بهائیت با اشاره به دستور کار ۲۰۶۳ اتحادیه آفریقا و پروتکل ماپوتو، این اسناد را بازتابدهنده اجماعی روشن درباره مشارکت زنان در شکلدهی به آینده این قاره میداند؛ اسنادی که از یک سو بر نقش رهبری زنان در مسیر پیشرفت تأکید دارند و از سوی دیگر، پشتوانهای قانونی برای تضمین مشارکت آنان بهعنوان یک حق انسانی فراهم میکنند.
در ادامه، تشکیلات بهائی از نقش این جریان و برنامههای آن در پیشرفت و ارتقای جایگاه زنان آفریقایی سخن گفته و میافزاید:
«تلاشهایی از سوی جوامع بهائی و همکارانشان، از هر قشر و طبقه اجتماعی، انجام شده است. از روستاهای جمهوری دموکراتیک کنگو، کنیا و زامبیا گرفته تا مراکز شهری مالاوی و نیجریه و شهرکهای آفریقای جنوبی، پویایی قابلتوجهی در حال آشکار شدن است.»
در این بیانیه، تشکیلات بهائی نظریه حکمرانی مشارکتی را بر پایه بهرهگیری از ظرفیت زنان برای مشارکت و رهبری فرایندهای تصمیمگیری مطرح میکند.
این بیانیه را میتوان نشانهای از فعالیتهای تشکیلات بهائی در قاره آفریقا با هدف گسترش نفوذ در جوامع و ساختارهای حاکمیتی این قاره دانست. این تشکیلات میکوشد با بهرهگیری از ظرفیت زنان و تشویق آنان به مشارکت در مسئولیتهای اجتماعی و ملی، از توان این قشر استفاده کند؛ زنانی که از مدتها پیش، در قالب برنامههایی همچون تعلیم و تربیت، آموزش رایگان زنان و دختران، بهداشت زنان و دیگر فعالیتهای اجتماعی، تحت تأثیر برنامههای مبلغان بهائی در آفریقا قرار گرفته و برای ایفای چنین نقشی آماده شدهاند.
پیش از این این فرقه تروریستی برنامه مشابهای را در ایران با هدایت شیرین عبادی پیاده کرده که بخشی از آن در قالب طرح «کمپین یک میلیون امضا» بوده است، در آن زمان هدف فرقه از وایرال سازی این طرح ضربه به کانون خانواده بود که در قالب کارگاه برگزار شد.
فرقه ضاله بهائیت بهائیت سالهاست برای گسترش نفوذ خود در قاره آفریقا برنامهریزی کرده و با تأسیس مؤسسات خیریه، مدارس و مراکز بهداشتی و نیز طراحی ساختارهایی موازی با نظامهای حاکمیتی در کشورهای این قاره، مسیر خود را هموار ساخته است.
در این میان، غفلت برخی حکومتها و وابستگی آنها به مؤسسات و شرکتهای بینالمللی و اروپایی که در پوشش کمکهای بشردوستانه فعالیت میکنند، در دستیابی تشکیلات بهائی به چنین جایگاهی بیتأثیر نبوده است.
فعال شدن دوباره اقدامات تبلیغی فرقه در ایران
برخی اخبار حکایت از آن دارد که به موازات فعال شدن بهائیان در آفریفا این تشکیلات که در دی ماه سال گذشته به هواداران خود دستور اسلحه به دست گرفتن را داده بود و خود را در قالب تروریستی سازماندهی کرده بود بار دیگر جنبه تبلیغی نیز به خود داده است.
با انتشار نقشه ۲۵ساله تشکیلات بهائی در دسامبر ۲۰۲۱، برابر با آذر ۱۴۰۰، از سوی بیتالعدل و آغاز طرحهای مختلف آن، از جمله طرحهای یکساله، نهساله، چهارساله و پنجساله، دستورالعملی ویژه برای بهائیان ایران صادر شده است. دلیل این امر آن بود که بهائیت در ایران هنوز مرحله آشکارسازی و خروج از وضعیت پنهان را به پایان نرسانده بود.
در این دستورالعمل، پیروان فرقه بهائیت در ایران به فعالیت تبلیغی فراخوانده شدند و بر ضرورت تأثیرگذاری فردی و خانوادگی بر اشخاص، خانوادهها و محلهها و نیز افزایش فعالیتهای تشکیلاتی تأکید شد. مقرر بود این طرح از طریق شبکهای از مدیران متعدد و مخفی در ایران هدایت شود تا در صورت شناسایی یا از بین رفتن هر شبکه، گروههای دیگر بتوانند فعالیت خود را ادامه دهند.
گذر تشکیلات بهائی از طرحهای یکساله و چهارساله نقشه ۲۵ساله و ارزیابی عملکرد آن در ایران، ظاهراً با نارضایتی تشکیلات از میزان پیشرفت فعالیتها در کشور همراه بوده است. بررسی منابع بهائی از اردیبهشت ۱۴۰۵، همزمان با آغاز نقشه پنجساله، نشان میدهد که تشکیلات بهائی در پیامهای رسمی و غیررسمی خود تأکید کرده است همه بهائیان ایران، فارغ از جنسیت، سن و جایگاه اجتماعی یا تشکیلاتی، باید در امر تبلیغ مشارکت کرده و فعالیتهای خود را در این زمینه افزایش دهند.
این موضوع سبب شده است که در فاصلهای کوتاه، دستورالعملهای متعددی از سوی تشکیلات برای بهائیان ایران صادر شود و بخش مهمی از محتوای جلسات ضیافت نوزدهروزه در ایران نیز به این مسئله اختصاص یابد.
بروز حوادث مختلف در کشور نیز موجب شده است که فرقه بهائی، در چارچوب برنامههای خود، از این رویدادها بهرهبرداری کرده و پیروانش را به مشارکت مستقیم در آنها فراخواند. بر اساس این تحلیل، در سه جنگ اخیر و همچنین ناآرامیهای دیماه ۱۴۰۴، سطح مشارکت برخی بهائیان افزایش یافته و نوع فعالیتهای آنان از تحریک و تشویق افراد و جریانهای مخالف نظام، به حضور و فعالیت میدانی تغییر کرده است.
بررسی افراد و گروههای بهائی متهم به نقشآفرینی در ناآرامیهای سال ۱۴۰۴ و نیز همکاری با اقدامات دشمن علیه کشور، در این چارچوب مورد استناد قرار گرفته است.
به نظر میرسد با افزایش پیامهای تشکیلاتی فرقه خطاب به بهائیان ایران و الزام آنان به حضور فعال در برنامههای تشکیلاتی، تبلیغ بهائیت و مشارکت در اقدامات چالشبرانگیز اجتماعی و امنیتی، سطح فعالیت پیروان این جریان در کشور بیش از گذشته افزایش یابد، مسلح سازی، کانون دهی و تشویق به فعال شدن سیال و محلهمحور از جمله دستورالعملهای اخیر بیتالعدل به عناصر خود بوده است.
