نسل بهمن فرمانآرا خستگیناپذیر است. زندگی و هنرشان درهمتنیده است و جداییناپذیر. آنان با عشق به کار زندهاند و برای ادامۀ آن پافشاری میکنند. فرمانآرا بارها گفته است که گرایشی به سیاستهای چپ و راست ندارد و خودش را فیلمسازی اجتماعی میداند. اما سیاست دستکم اینجا، یعنی مقاومت و جنگیدن، و فرمانآرا سالیان سال است برای اینکه فیلم بسازد با دستگاه بوروکرات ارشاد مبارزه میکند و برای اینکه به فیلمسازی ادامه بدهد مقاومت کرده و از وطنش کنده نمیشود. ایران برای او همه چیز است و عجیب است که وقتی از ایران حرف میزند اشک در چشمهایش موج میزند، اگرچه او معتقد است مردها در دلشان گریه میکنند.
آقای فرمانآرا امروز که در روز ملی سینما قرار داریم، به نظر شما چه چیز ارزشمندی از سینمای ایران باقی مانده که میتوانیم در موردش صحبت کرده یا از آنها ستایش کنیم و یادآوری کنیم که چنین ارزشهایی همچنان در سینمای ایران وجود دارد. …
