بدون کدام اندام‌ها همچنان می‌توان به زندگی ادامه داد؟

بدن انسان برای ادامه‌ی زندگی به همه‌ی اجزای خود به یک اندازه وابسته نیست. بعضی اندام‌ها را می‌توان به‌طور کامل برداشت، بخشی از برخی دیگر را می‌توان از دست داد و در مواردی نیز تجهیزات پزشکی می‌توانند موقتاً جای عملکرد یک عضو حیاتی را بگیرند. بااین‌حال، «زنده ماندن بدون یک اندام» لزوماً به معنای زندگی بدون پیامد یا درمان دائمی نیست.

به گزارش زومیت، نمونه‌ای مشهور از توانایی بدن برای سازگاری، ماجرای آرون رالستون، کوهنورد آمریکایی است. در سال ۲۰۰۳، بازوی او هنگام کوهنوردی بین تخته‌سنگ‌ها گیر افتاد و پس از پنج روز مجبور شد برای نجات جانش بخشی از دست خود را قطع کند؛ داستانی که بعدها فیلم «۱۲۷ ساعت» براساس آن ساخته شد.

قطع عضو بدون مراقبت پزشکی می‌تواند به‌دلیل خون‌ریزی شدید و عفونت کشنده باشد. اما اگر فرد به‌موقع درمان شود، بدن در بسیاری از موارد می‌تواند خود را با شرایط جدید تطبیق دهد. درد فانتوم، یعنی احساس درد یا ناراحتی در عضوی که دیگر وجود ندارد، یکی از عوارض نسبتاً شایع پس از قطع عضو است.

اما توانایی بدن برای سازگاری فقط به دست و پا محدود نمی‌شود. بعضی از اندام‌های داخلی نیز در شرایط خاص می‌توانند از بدن خارج شوند. آپاندیس؛ عضوی که نبودنش معمولاً دردسرساز نیست

برخی از اندام‌های بدن را می‌توان بدون به خطر افتادن مستقیم زندگی، به‌طور کامل یا جزئی برداشت

آپاندیس زائده‌ای کوچک و لوله‌ای‌شکل است که به ابتدای روده‌ی بزرگ متصل می‌شود. التهاب این عضو یا «آپاندیسیت» می‌تواند به پارگی آن و عفونت شدید شکم منجر شود و در چنین شرایطی معمولاً باید با جراحی خارج شود.

در گذشته آپاندیس را عضوی تقریباً بی‌فایده و باقی‌مانده‌ای از گذشته‌ی تکاملی انسان می‌دانستند. پژوهش‌های جدیدتر نشان داده‌اند که این عضو احتمالاً در سیستم ایمنی و حفظ بخشی از میکروب‌های مفید روده نقش دارد. یکی از فرضیه‌ها این است که آپاندیس می‌تواند مانند مخزنی برای باکتری‌های مفید عمل و پس از بیماری‌های شدید گوارشی به بازسازی جمعیت میکروب‌های روده کمک کند.

بااین‌حال، برداشتن آپاندیس در بیشتر افراد مشکل جدی و دائمی ایجاد نمی‌کند و انسان می‌تواند بدون آن زندگی عادی داشته باشد. …