بازار
در متن این یادداشت آمده است: «جهان‌های خیالی، برخلاف تصور رایج، لزوماً از واقعیت نمی‌گریزند؛ گاهی راهی برای عمیق‌تر دیدن آن پیش پای ما می‌گذارند. ادبیات از دیرباز سرزمین‌هایی آفریده است که در نقشه‌های جغرافیایی وجود ندارند، اما در حافظه جمعی ما به مکان‌هایی آشنا تبدیل شده‌اند؛ مکان‌هایی که در آنها می‌توانیم ترس‌ها، آرزوها، تناقض‌ها و رؤیاهای انسان را از منظری تازه ببینیم. با این همه، میان ساختن یک جهان خیالی و آفریدن جهانی که بتواند در ذهن خواننده مستقل از نویسنده به حیات خود ادامه دهد، فاصله‌ای بسیار است. چنین جهانی به چیزی بیش از شخصیت‌های جذاب، حوادث پرکشش و نبردهای سرنوشت‌ساز نیاز دارد: به تاریخ، زبان، جغرافیا، اسطوره، فرهنگ، نظام‌های اعتقادی و قوانینی نیاز دارد که حتی در غیاب قهرمانان داستان نیز پابرجا بمانند.
جی. آر. آر. تالکین از معدود نویسندگانی است که توانست چنین جهانی بیافریند. سرزمین میانه، قلمرو آشنای «هابیت» و «ارباب حلقه‌ها»، نه دکور عظیمی برای روایت ماجراهای فرودو، گندالف، آراگورن و دیگر شخصیت‌ها، بلکه جهانی با گذشته‌ای دیرپا، مردمانی با سرنوشت‌های متفاوت، زبان‌هایی مستقل و تاریخ‌هایی درهم‌تنیده است. در این جهان، هر کوه و رود می‌تواند حامل خاطره‌ای باشد؛ هر نام ممکن است ریشه‌ای در زبانی کهن داشته باشد و هر افسانه، پژواکی از رویدادی فراموش‌شده را در خود نگه دارد. خواننده هنگامی که وارد سرزمین میانه می‌شود، احساس نمی‌کند به جهانی وارد شده که نویسنده صرفاً برای پیشبرد داستانش ساخته است؛ گویی به سرزمینی پا گذاشته که پیش از ورود او نیز وجود داشته و پس از خروجش همچنان به زندگی ادامه خواهد داد. …
