پلتفرمهای دیجیتال این ویژگیها را یکبهیک تغییر میدهند. وقتی فرد بهجای خرید یک قطعه طلای فیزیکی، معادل چند گرم یا حتی کسری از یک گرم طلا را در یک پلتفرم خریداری میکند، دیگر لازم نیست با هر معامله، خود طلا جابهجا شود. آنچه تغییر میکند «مالکیت ثبتشده» بر مقداری از یک ذخیره فیزیکی است. به زبان اقتصادی، طلا تا حدی غیرفیزیکی یا Dematerialized میشود؛ یعنی دارایی فیزیکی در خزانه باقی میماند، اما مالکیت آن میتواند در یک زیرساخت دیجیتال بارها منتقل شود.
این تغییر ساده نیست. در واقع با شکل جدیدی از زیرساخت بازار مواجهیم.
نخستین نتیجه، کاهش شدید حداقل سرمایه لازم برای ورود به بازار طلاست. در بازار سنتی، هزینه خرید یک سکه یا حتی یک قطعه طلای کوچک میتواند برای بخش قابلتوجهی از خانوارها بالا باشد. در مدل دیجیتال، مالکیت طلا قابل خرد شدن است. فرد میتواند به اندازه چند صد هزار تومان یا حتی کمتر، متناسب با قواعد هر پلتفرم، طلا بخرد. به این ترتیب، طلا که همواره یکی از ابزارهای سنتی خانوار ایرانی برای محافظت از قدرت خرید بوده، میتواند برای سرمایههای بسیار کوچک نیز در دسترس قرار گیرد.
این موضوع در اقتصادی که خانوارها دائما با مساله حفظ ارزش پسانداز خود مواجهند، اهمیت زیادی دارد. فردی که توانایی خرید یک سکه یا شمش را ندارد، ممکن است بتواند بخشی از درآمد ماهانه خود را بهتدریج به طلا تبدیل کند. در این معنا، پلتفرمها امکان استفاده از طلا بهعنوان پوشش کاهش ارزش پول و تورم را در مقیاسهای کوچکتر فراهم کردهاند. …
