ستاره تیم ملی در قدم آخر هم با بقیه متفاوت ماند

 سامان قدوس از جمله بازیکنانی بود که از ابتدای هزاره سوم شانس حضور در تیم ملی را پیدا کردند. بازیکنانی که برخی دورگه و برخی دیگر صددرصد ایرانی اما متولد یا بزرگ شده کشوری دیگر بودند. آنها که اولین بار در دوران برانکو و به سردمداری فریدون زندی، توانایی‌هایشان دیده شد و همین حالا دنیس اکرت، آخرین نمونه و نماینده از این جمع است.

 سامان قدوس در نامه خداحافظی چه‌ها نوشته و به چه نکاتی اشاره کرده بماند. اینکه او یکی از متفاوت‌ترین بازیکنان تیم ملی ما در نسل فعلی بود و به معنای واقعی، یک الگوی حرفه‌ای هم بر کسی پوشیده نیست. هرگز حاشیه‌ای ایجاد نکرد و هر کجا به او نیاز بود، به میدان رفت. آخرین پلی میکر یا بازی ساز انصافاً تمام توانش را برای تیم ملی گذاشت و به معنای واقعی -نه در شعار- سرباز تیم ملی بود.

 اما همه اینها، همه تفاوت‌های سامان قدوس با بقیه نبود. او در قدم آخر و خداحافظی هم تفاوتش را با سایرین به رخ کشید! نه در جملات و کلمات -که هر کس می‌تواند مشاور داشته باشد- بلکه در خود نگاه به … …