امام خمینی(س) پیش از برگزاری این جشن، در تاریخ اول تیرماه سال 50، این جشن های تحمیلی را محکوم کرد و از عقبماندگی کشور و واقعیت های تلخ حاکم بر جامعه ایران پرده برداشت. در بخشی از سخنرانی امام که در مسجد شیخ انصاری ایراد شده است، آمده است:
«جشنی برای ما نمانده. برای ملت ایران چه جشنی مانده؟ ملت ایران موظف است که با این جشنْ مبارزۀ منفی بکند ـ مثبت نه، لازم نیست. از خانه بیرون نیایند وقتی که این جشن ها هست، شرکت نکنند در جشن ها؛ جایز نیست شرکت کردن در این جشن ها. هر چه می توانند از زیر بار اینطور چیزها در بروند. اگر علمای ایران دستهجمعی اعتراض کنند همهشان را می گیرند؟! همۀ علمای ایران را می گیرند و اعدام میکنند یا تبعید میکنند؟! اگر از تمام مملکت ایران، علمای ایران ـ که اقلاً صد و پنجاه هزار نفر معمم در ایران دارد و آن همه ملا و مرجع و حجتالاسلام و آیتاللّه دارد ـ اگر اینها اعتراض کنند و این مُهر سکوت را بردارند و این امضا را (که به سکوت آنها امضا حساب میشود) این مُهر را بردارند، سکوت را بردارند، همۀ آنها را از بین میبرند؟! آنها اگر میخواستند از بین ببرند اولش خوب بود مرا از بین ببرند؛ نبردند هم؛ صلاحشان نمیدانند. ای کاش صلاحشان بود!» (صحیفه امام، ج 2)
امام در بخش دیگری از سخنانشان فرموده اند: …


دانلود از کافه بازار




























































