قانون بازی ساده بود: هرکس عدد بالاتری بیاورد، اول میشود. اما چالش اصلی این بود که این عدالت باید برای هر تعداد بازیکن حفظ شود؛ بدون مساوی شدن و بدون نیاز به پرتاب دوباره.
هارشبرگر، ریاضیدان دانشگاه اوبرن در آلاباما، آن شب پاسخی برای این سؤال نداشت. اما این مسئله ذهنش را درگیر کرد و درطول ۱۵ سال بعد، همراه با گروهی از همکارانش بهصورت غیررسمی روی آن کار کرد.
اکنون دانشمندان سرانجام پاسخ را پیدا کردهاند: پنج تاس ۶۰ وجهی که مجموعاً تمام اعداد یک تا ۳۰۰ را بدون تکرار روی خود دارند. هارشبرگر برای ثبت این دستاورد، پنج نمونه بزرگ چوبی از این تاسها ساخت. هرکدام از چوب متفاوتی ساخته شدهاند و اکنون در ساختمان جدید ریاضی دانشگاه اوبرن به نمایش گذاشته شدهاند.
در نگاه اول، حل این مشکل ساده به نظر میرسد؛ شاید فکر کنیم کافی است روی هر وجه تاس عددهای متفاوتی بنویسیم تا نتیجهها تکراری نشوند. اما مسئلهی اصلی چیز دیگری است. هارشبرگر میگوید: «مشکل واقعی این است که این اعداد را چگونه پخش کنیم تا هر ترکیبی از بازیکنان، شانس برابر داشته باشد.»
تاس برمیدارد و میاندازد. اما اگر فقط سه نفر بازی کنند چه؟ یا هشت نفر؟
ها باید طوری طراحی شوند که در هر حالت، هیچ بازیکنی نسبت به دیگری برتری نداشته باشد. یعنی مهم نیست چه تعداد نفر بازی میکنند یا چه تاسی به هر فرد میرسد؛ احتمال برنده شدن باید همیشه برابر بماند. …
