والرشتاین، جامعهشناس معروف، برای توضیح دگرگونیها و رخدادها معتقد است تحولات در میان کشورها را باید با توجه به دورههای بلندمدت فهمید. او کشورها را به سه دسته مرکز، پیرامون و نیمهپیرامون تقسیمبندی میکند.
از نظر او تحولات درونی کشورها را هم باید بر اساس تغییرات جهانی درک کرد. واحد تحلیل او فرد، گروه، حزب، جامعه و کشور نیست؛ نظام جهانی است. از منظر این دیدگاه، توزیع قدرت در میان کشورهای بزرگ، ثبات در روابط کشورهای مرکز و نوع رابطه کشورهای مرکز با کشورهای پیرامون و نیمهپیرامون در وضعیت نظام جهانی اثرگذار است. وقتی مرکز دچار پراکندگی قدرت (یعنی به صورت چندقطبی) است، چندین قدرت رقیب همزمان بر سر دستیابی به قدرت برتر در نظام جهانی با یکدیگر رقابت میکنند. در نتیجه نظام جهانی دچار بیثباتی و تنازع میشود. یکی از ویژگیهای دوره ناپایداری مثل این روزها، دخالت بیشتر دولتهای بزرگ در تنظیم روابط اقتصادی و تجاری در قالب محدودیتهای وارداتی و حمایتگرایی است. زمانی که یک قطب بر مرکز حاکم است، در میان کشورها ثبات وجود دارد و نیاز چندانی به مداخله آشکار سیاسی برای تنظیم تجارت نیست. به نظر میرسد نظام جهانی وارد چرخه جدیدی شده که دارای مختصات زیر است:
1. افول سلطه ایالات متحده آمریکا که باعث ناپایداری کشورهای مرکز شده است. چین با قدرت اقتصادی و نظامی آمریکا به معارضه برخواسته است و در این میان اروپا دچار آشفتگی در تنظیم روابط میان آمریکا و چین شده است.
2. ظهور مجدد دخالتهای سیاسی در تنظیم سیاستهای تجاری به شکل حمایتگرایی و محدودیتهای وارداتی.
3. اعمال نظارتهای سیاسی آشکارتر بر مناطق پیرامونی از طریق فروش تسلیحات.
4. شدتگرفتن خرید اسلحه در میان کشورها. حتی کشوری مانند ژاپن … …


دانلود از کافه بازار








































































