ستاره صبح، فرزاد فریدونی: تحولات اخیر در مناسبات تهران و واشنگتن نشان میدهد که مسیر دیپلماسی همچنان با موانع جدی روبهرو است.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
در روزهای گذشته، پیامهایی از سوی آمریکا مخابره شده که از کاهش تمایل واشنگتن به دستیابی فوری به توافق با ایران حکایت دارد. به نظر میرسد دولت دونالد ترامپ در حال بررسی راهبردهای دیگری برای افزایش فشار بر تهران است و محاصره دریایی و محدود کردن مسیرهای اقتصادی ایران میتواند به یکی از محورهای اصلی این سیاست تبدیل شود. در چنین شرایطی، ایران با مجموعهای از ملاحظات امنیتی، اقتصادی و سیاسی مواجه است. ادامه وضعیت نه جنگ و نه صلح، در کنار فشارهای اقتصادی و تهدید نظامی، هزینه دارد. ستاره صبح در گفتوگو با سید جلال ساداتیان، کارشناس و تحلیلگر سیاسی و سفیر پیشین ایران در انگلیس، ابعاد این موضوع را بررسی کرده است. مشروح این گفتوگو را در ادامه میخوانید.
مذاکره نباید ابزار امتیازگیری یکطرفه باشد
با وجود ادامه رایزنیهای ایران، آمریکا و میانجیگران، هنوز چشمانداز روشنی از دستیابی به توافق دیده نمیشود. به نظر شما ریشه اصلی بنبست دیپلماتیک کجاست؟ آیا واشنگتن اساساً ارادهای برای حل اختلافات دارد یا مذاکره را ابزاری برای افزایش فشار بر تهران میداند؟
سید جلال ساداتیان در پاسخ به این پرسش گفت: اگر طرف آمریکایی احساس کند که هر بار با اعمال فشار، تهدید یا تحریم میتواند طرف مقابل را به عقبنشینی وادار کند، دیگر انگیزهای برای تغییر رفتار خود نخواهد داشت. در چنین شرایطی، مذاکره به جای آنکه بستری برای حل اختلافات و رسیدن به تفاهم باشد، به ابزاری برای امتیازگیری تبدیل میشود.
مذاکره به معنای پذیرش هر توافقی نیست
آیا ورود به گفتوگو به معنای پذیرش خواستههای آمریکا و عقبنشینی از مواضع پیشین است؟ …